Międzynarodowy Dzień Kawy i chwile pełne aromatu, które zachęcają do wspólnego odpoczynku. Codzienność, w której osoba z ograniczeniami wzroku cieszy się spokojną atmosferą przy kawie i ciastkach Dr Gerard

 

  Międzynarodowy Dzień Kawy i chwile pełne aromatu, które zachęcają do

wspólnego odpoczynku. Codzienność, w której osoba z ograniczeniami wzroku cieszy się spokojną atmosferą przy kawie i ciastkach Dr Gerard

 

Każdy dzień przynosi różne zajęcia. Czasem od rana mamy dużo pracy. Sprzątamy, robimy zakupy i załatwiamy ważne sprawy. Wśród tych zadań warto znaleźć czas na odpoczynek. Może to być spokojna chwila przy filiżance kawy.

Międzynarodowy Dzień Kawy przypomina o takich małych przyjemnościach. Zapach ulubionego napoju może zachęcić do krótkiej przerwy. To także dobra okazja do spotkania z bliskimi. Przy kawie można porozmawiać, pośmiać się lub wspólnie pomilczeć.

Osoba z ograniczeniami wzroku także cieszy się takimi chwilami. Smak kawy, znajome głosy i domowe zapachy tworzą miłą atmosferę. Na stole można położyć ciastka Dr Gerarda. Są drobnym dodatkiem do spokojnego spotkania.

1. Kawa jako początek spokojnego dnia lub chwila wytchnienia

Dla wielu osób kawa jest częścią codziennych zwyczajów. Jedni piją ją rano, zaraz po śniadaniu. Inni wolą usiąść z filiżanką po południu. Każdy ma swój ulubiony czas na taki odpoczynek. Ważne, aby przez chwilę nie trzeba było się spieszyć.

Osoba niewidoma może lubić dobrze znany rytm poranka. Siada przy stole i słucha odgłosów domu. Czuje zapach kawy oraz świeżego pieczywa. Może spokojnie pomyśleć o planach na cały dzień. Znany zwyczaj daje jej poczucie spokoju i wygody.

Czasem poranek jest jednak pełen zajęć. Wtedy chwila dla siebie przychodzi nieco później. Nawet kilka spokojnych minut może poprawić humor. Można rozluźnić ramiona i odpocząć od codziennych spraw. Taka mała przerwa bywa bardzo miłą częścią dnia.

2. Aromat kawy, który tworzy wyjątkową atmosferę

Zapach świeżo parzonej kawy łatwo rozpoznać. Jest mocny i szybko wypełnia pomieszczenie. Dociera do nas jeszcze przed pierwszym łykiem. Może kojarzyć się z porankiem lub wolnym popołudniem. Dla wielu osób jest zaproszeniem do odpoczynku.

Osoba z dysfunkcją wzroku może odbierać atmosferę spotkania dzięki różnym zapachom. Czuje kawę, ciasto i inne domowe przysmaki. Słyszy też rozmowy oraz cichy stuk filiżanek. Te zwykłe szczegóły składają się na przyjemną chwilę. Można się nimi cieszyć we własnym tempie.

Aromat kawy potrafi także przywołać wspomnienia. Komuś przypomni kuchnię babci i niedzielne wizyty. Innej osobie przyjdzie na myśl rozmowa z przyjacielem. Wraz ze wspomnieniem może pojawić się uśmiech. Znany zapach czasem przypomina nam o kimś bliskim.

3. Rozmowy przy kawie, które zbliżają ludzi

Do dobrego spotkania nie potrzeba wielkich przygotowań. Czasem wystarczy zaprosić kogoś na kawę. Może to być siostra, przyjaciel lub sąsiad. Wspólna przerwa daje okazję do spokojnej rozmowy. Można opowiedzieć o czymś miłym albo podzielić się troską.

Osoba bez wzroku również buduje relacje podczas takich spotkań. Pyta bliskich o ich sprawy i uważnie słucha. Sama opowiada o swoim dniu, pomysłach i planach. W rozmowie jest miejsce na żarty oraz poważne tematy. Każdy może powiedzieć coś od siebie.

Czasami rozmowa zaczyna się od prostego pytania. „Jak minął ci dzień?” może otworzyć dłuższą opowieść. Dobrze wtedy odłożyć telefon i poświęcić komuś uwagę. Sama kawa jest tylko częścią spotkania. Najwięcej znaczy to, że mamy czas dla drugiej osoby.

4. Codzienne rytuały, które pomagają zwolnić tempo

Codzienny rytuał to zwyczaj, który często powtarzamy. Może nim być krótka przerwa po skończonej pracy. Można wtedy usiąść wygodnie przy stole. Przez kilka minut nie zajmować się kolejnymi zadaniami. Dać sobie czas na spokojny oddech.

Osoba z ograniczeniami wzroku może sama wybierać porę takiej przerwy. Wie, kiedy potrzebuje ciszy, a kiedy rozmowy. Czasem chce posłuchać muzyki lub odgłosów zza okna. Innym razem woli usiąść z kimś bliskim. Ważne, aby mogła odpocząć tak, jak lubi.

Taka chwila pomaga zauważyć własne potrzeby. Może okazać się, że jesteśmy zmęczeni hałasem. Albo że od rana brakuje nam spokojnej rozmowy. Codzienny odpoczynek daje miejsce na te odczucia. Dzięki temu łatwiej odzyskać spokój i wrócić do zajęć.

5. Smaki, które najlepiej przeżywa się bez pośpiechu

W pośpiechu łatwo przeoczyć drobne przyjemności. Wypijamy napój i zaraz robimy coś następnego. Podczas spokojnej przerwy możemy skupić się na smaku. Poczuć ciepło filiżanki trzymanej w dłoniach. Zauważyć zapach, który unosi się przy każdym łyku.

Osoba niewidoma może cieszyć się kawą na swój sposób. Zwraca uwagę na jej smak i aromat. Przy małej przekąsce może też poczuć jej kruchość. W tle słyszy głos bliskiej osoby. Wszystko razem tworzy miły moment przy wspólnym stole.

Nie trzeba dokładnie nazywać każdego smaku. Wystarczy jeść i pić bez wielkiego pośpiechu. Dać sobie czas na drobne kęsy i rozmowę. Można na chwilę przerwać opowieść, aby posłuchać innych. Takie proste przyjemności warto zauważać każdego dnia.

6. Wspólny odpoczynek jako najcenniejszy element dnia

Po południu wiele osób wraca do domu. Jedni kończą pracę, inni codzienne sprawy. To dobry moment, aby na chwilę usiąść razem. Zapytać, co wydarzyło się od rana. Podzielić się małą radością lub zabawną historią.

Osoba bez wzroku może czekać na takie spotkanie tak samo jak inni. Cieszy ją obecność rodziny i znajomych. Chętnie słucha opowieści, ale ma też własne historie. Wspólny odpoczynek daje czas na poznawanie swoich spraw. Dzięki temu ludzie stają się sobie bliżsi.

W weekend można posiedzieć przy stole nieco dłużej. Nie trzeba od razu wracać do obowiązków. Jest czas na wspomnienia, śmiech i kolejną rozmowę. Nawet zwykłe spotkanie może zostać w pamięci. Często pamiętamy je dzięki ludziom, którzy byli wtedy obok.

7. Kawa jako pretekst do zatrzymania się na chwilę

Czasem trudno przerwać pracę lub domowe zajęcia. Zawsze znajduje się jeszcze jedna rzecz do zrobienia. Warto jednak zauważyć moment, gdy potrzebujemy odpoczynku. Krótka przerwa nie musi być wielkim wydarzeniem. Może zacząć się od zaproszenia na kawę.

Osoba niewidoma może wykorzystać ten czas na wyciszenie. Usiąść w ulubionym miejscu i spokojnie odpocząć. Może też zadzwonić do kogoś bliskiego. Zapytać o samopoczucie i podzielić się swoim dniem. Wybór zależy od jej potrzeb oraz nastroju.

Nie każdą chwilę trzeba wypełniać kolejnym zadaniem. Czasem dobrze po prostu przez moment posiedzieć. Posłuchać muzyki albo znajomego głosu. Po odpoczynku łatwiej zebrać myśli i wrócić do planów. Pojawia się też nowa chęć do dalszego działania.

8. Ciastka Dr Gerard jako naturalny dodatek do filiżanki kawy

Podczas spotkania przy kawie można podać drobną przekąskę. Na wspólnym stole mogą znaleźć się ciastka Dr Gerard. Kto ma ochotę, sięga po jedno podczas rozmowy. Słodki kęs to mała część domowego odpoczynku. Towarzyszy kawie, opowieściom i spokojnej atmosferze.

Osoba z dysfunkcją wzroku może wybrać ciastko, które lubi. Cieszyć się jego smakiem i chwilą przy stole. Obok ktoś opowiada o planach na weekend. Ktoś inny przypomina zabawną historię ze wspólnego wyjazdu. Poczęstunek staje się zwykłą częścią tego spotkania.

Nie trzeba szykować dużego przyjęcia, aby pobyć razem. Czasem kawa i kilka ciastek w zupełności wystarczą. Najważniejsze, aby każdy czuł się swobodnie. Mógł coś opowiedzieć, posłuchać lub przez chwilę pomilczeć. Tak tworzy się ciepła, domowa atmosfera.

9. Aromat kawy jako część codziennych wspomnień

Niektóre zapachy zostają w pamięci na długie lata. Wystarczy poczuć je ponownie, aby wróciło wspomnienie. Może to być rodzinne śniadanie lub odwiedziny u cioci. Czasem przypominamy sobie nawet słowa z dawnej rozmowy. Wracają też uczucia, które wtedy nam towarzyszyły.

Osoba bez wzroku również tworzy wspomnienia z wielu szczegółów. Może pamiętać aromat kawy i smak ulubionego ciastka. Rozpoznać w pamięci śmiech przyjaciela lub głos mamy. Przypomnieć sobie radość ze wspólnie spędzonego popołudnia. Każdy z tych szczegółów ma własne znaczenie.

Codzienne zwyczaje dają wiele okazji do takich przeżyć. Nie muszą wiązać się ze świętem ani wyjazdem. Zwykła rozmowa przy stole także może być ważna. Po latach możemy wspominać właśnie te spokojne spotkania. Warto więc dawać im miejsce w swoim życiu.

10. Dlaczego warto każdego dnia znaleźć chwilę na spokojny odpoczynek

Każdego dnia dobrze znaleźć choć trochę czasu dla siebie. Można usiąść przy kawie i spokojnie pomyśleć. Można też zaprosić bliską osobę do wspólnej przerwy. Zapytać, jak się czuje, i wysłuchać odpowiedzi. Bez pośpiechu oraz ciągłego spoglądania na telefon.

Osoba niewidoma ma swoje ulubione sposoby odpoczynku. Jednego dnia wybierze ciszę, a innego długą rozmowę. Może cieszyć się aromatem kawy i drobnym poczęstunkiem. Tak jak każdy potrzebuje czasu na własne przyjemności. Sama wie, które chwile dają jej najwięcej radości.

Międzynarodowy Dzień Kawy może przypomnieć o wartości takich spotkań. Nie trzeba czekać na specjalną okazję, aby pobyć razem. Warto zauważać smak, zapach i obecność bliskich osób. Najpiękniejsze chwile często rodzą się przy wspólnym stole. Towarzyszy im filiżanka ulubionego napoju i czas dla siebie.

 

 

 

 

Międzynarodowy Dzień Muzyki i chwile, w których dźwięki pomagają odnaleźć spokój oraz dobre emocje. Sytuacje, w których osoba niewidząca odpoczywa przy ulubionej muzyce i ciastkach Dr Gerard.

 Muzyka jako sposób na spokojniejsze przeżywanie codzienności.

          Mam wrażenie, że jestem niczym słońce, wokół którego krążą planety. Jestem w centrum wszechświata o wokół mnie krąży miliardy dźwięków. Otaczający hałas miasta, ulic, ludzi i natury. Jestem „przebodźcowany”. Zakładam słuchawki z ulubioną muzyką i stopniowo osiągam spokój. Mój oddech się uspokaja, serce bije miarowo, ręce znajdują spokojny rytm kołysania, niczym wahadło metronomu. Taki wpływ ma na mnie muzyka. Pozwala mi się wyciszyć, skupić się na ważnych elementach otoczenia.

          Jak powiedział mój kolega „Muzyka jest wszędzie”. To prawda. Może nie zdajemy sobie z tego sprawy, nie przywiązujemy do tego uwagi. Ale piosenki słyszymy w sklepie, z okien domów, jadący samochód ma włączone radio, osoba siedząca obok nas słucha czegoś na słuchawkach. Po prostu tak jest. Łapiemy się czasem, gdy usłyszymy ulubiony kawałek albo zespół, wtedy odruchowo, spontanicznie nucimy lub podśpiewujemy. Jednak są osoby, które mają bardziej wyczulony słuch. Są to osoby niewidome i niedowidzące, które wśród otaczających je dźwięków wyszukują wskazówek. Ludzie ci mają zdolność filtrowania i wychwytywania informacji jakie niosą napotkane bodźce. W taki sposób tworzą mapę swojego świata. Pomaga im to w poruszaniu się poza strefą komfortu.

          W moim przypadku, każde wydarzenie wiąże się z jakąś muzyką. Wracając myślami do tego dnia, zawsze słyszę dany utwór i odwrotnie, gdy usłyszę piosenkę to pamięć podsuwa mi wydarzenia z mojego życia. W dodatku muzyka jest dla mnie kotwicą, której się łapię w chwili stresu czy niepokoju. Mam kilka utworów, które prowadzą moje myśli i emocje na dobre tory.   

 

Dźwięki, które budują emocje i wspomnienia.

          Ludzie dzielą się na tych co słuchają muzykę i na tych co słyszą muzykę. Ta pierwsza grupa to osoby, które słysząc muzykę „zatrzymają się” na chwilę. Zastanowią się, nad linią melodyjną, tekstem, akompaniamentem, solo na gitarze, albo chociaż posłuchają jako całość. Że w tej chwili ten utwór jest z nimi. Następnie albo zostanie zapamiętany albo nie. Druga grupa ludzi tych, co słyszą, świadomie lub nie, muzykę traktują jak coś bez znaczenia. Jak powietrze, jak wiatr, czy chwilę która minęła.

          Dla mnie muzyka to wielotorowy przekaz. Osobno skupiam się na tekście i głosie, swobodzie w głosie wykonawcy. Przekaz musi być spójny, tekst piosenki i głos muszą współgrać aby być prawdziwymi. Artysta aby być wiarygodny musi dostosować sposób śpiewu, oddech, tempr głosu do przekazu jaki niesie tekst. O stracie przyjaciela nie zaśpiewa wesołym głosem niczym skowroneczek. Przerwy na złapanie oddechu będą dłuższe lekko spowalniające tempo piosenki. Tak samo jest w drugą stronę, z cmentarną nutą nie zaśpiewamy o wschodzie słońca i pięknej kobiecie przy naszym boku.  

          Mówiono, że osoby z dysfunkcją wzroku zapamiętują ważne chwile dzięki muzyce. Nie do końca się z tym zgadzam. Takie osoby słyszą „więcej” są bardziej wyczulone i w swoim życiu kierują się słuchem. Ale za to, że zapamiętujemy chwile dzięki muzyce odpowiada nasza wrażliwość, nasze emocje, nasza otwartość, nasza dusza. Dlatego gdy jesteśmy smutni to lubimy włączyć muzykę, która towarzyszyła nam w wesołych chwilach. Gdy jesteśmy zbyt nakręceni to włączamy coś spokojniejszego. Każdy ma takie piosenki, artystów albo dźwięki natury, które wpływają na jego nastrój, samopoczucie. Nie muszą być to najnowsze hity. Zazwyczaj są to stare, sprawdzone utwory. Te nowe wpadają jednym a wylatują drugim uchem.

 

Muzyka jako towarzysz odpoczynku i codziennych zajęć.

          Od małego chłopca przyglądałem się Tacie jak pakował torbę do pracy. Zawsze miał kanapki i małe przenośne radio. W domu też towarzyszyła mu muzyka. Gdy już byłem nastolatkiem, miałem swój pokój gdzie mogłem ustawić swoje STEREO. Pierwsze radio, które dostałem na Komunię. Potem tzw. „jamnika” z giełdy, czyli dwukasetowy radiomagnetofon przywożony z Niemiec w latach 90- tych. Muzyka była ze mną zawsze, gdy się uczyłem, sprzątałem, myłem się, zasypiałem i jako budzik. Tak jest do tej pory. Gdy nastała era przenośnych odtwarzaczy muzyka zaczęła mi towarzyszyć na spacerze, zakupach, rehabilitacji, wszędzie. Muzyka daje mi poczucie bezpieczeństwa, tworzy przyjazną atmosferę. Podczas ważnych rozmów pozwala zachować spokój.

          Osoby niedowidzące, którą jestem czują się lepiej, swobodniej w miejscach, gdzie słyszą znaną im muzykę, bliską ich sercu. Wszechogarniający hałas powoduje niepokój, nerwy, poczucie zagrożenia. To dowodzi, że odpowiednia muzyka buduje atmosferę danego miejsca, danego wydarzenia.

 

Wspólne słuchanie muzyki jako sposób na budowanie relacji.

          Czy wspólne słuchanie muzyki pomaga budować relację? Co mam powiedzieć, moją małżonkę poznałem na Studniówce, zatańczyliśmy raz czy dwa. Umówiliśmy się na rozmowę i słuchanie płyt naszej ulubionej wokalistki. Tak słuchamy tej muzyki już od ponad dwudziestu pięciu lat małżeństwa. Ilość koncertów na których byliśmy, gatunki muzyki, jakich słuchamy, godzin spędzonych przy muzyce nikt nie zliczy. Czy to jest trwała relacja? Zaczęło się niewinnie od Remedium, teraz mamy syna na studiach i córkę licealistkę.

          Czy muzyka pozwala prowadzić ciekawe rozmowy? Myślę, jestem pewny, że tak. Bez znaczenia czy rozmówca jest starszy, młodszy czy w naszym wieku. Muzyka pozwala nawiązać rozmowę nawet z ludźmi zupełnie obcymi. Podam przykład, ostatnio byłem nad morzem na rehabilitacji. Szedłem sobie korytarzem ubrany w koszulkę Iron Maiden. Mijałem mnóstwo ludzi, w pewnym momencie odezwał się do mnie długowłosy mężczyzna. Starszy ode mnie. Nie słucha tej kapeli ale zna. Zaczęliśmy rozmawiać o bluesie, rocku, polskich i zagranicznych wykonawcach. Przez całe dwa tygodnie spotykaliśmy się na korytarzach, ulicach zawsze zamieniliśmy kilka słów. Innym razem na stołówce odnosiłem talerze, nawet osoby z obsługi zwracały mi uwagę, że mam fajną koszulkę. Tym razem była to Metallica. Zabawnie było gdy idąc z zupą spotkałem idącego naprzeciw sąsiada też w koszulce Metallica. Nawzajem pogratulowaliśmy sobie koszulek i potem łatwo było nam rozmawiać na każdy temat.

 

Różnorodność gatunków muzycznych jako źródło nowych inspiracji.

          Muzyka i jej różnorodność jest piękna. O gustach się nie dyskutuje. Każdy ma swój. Tak właśnie jest z muzyką. Jest tyle gatunków, że każdy znajdzie coś dla siebie. Nawet jeśli ja tego nie rozumiem. Jest taki jeden typ, którego nie toleruję. Dzieci moje mówią, że jestem nietolerancyjny. Od trzydziestu lat nie mogę się przełamać. Gdy tylko w domu lub w samochodzie usłyszę ten tym piosenek, zaczynam się denerwować, staję się niespokojny, trudno mi jest powstrzymać nerwy. Osoby widzące jak i niewidome lubią poznawać nowe gatunki muzyczne. Wiedzą, że w ten sposób poznają więcej ludzi, inne wrażliwości, inny sposób bycia. Nie możemy zamykać się w hermetycznej bańce. Horyzonty sięgają poza jeden z gatunków. Nocny Kochanek coś już o tym napisał. Skoro już wspomniałem ten zespół, to byłem ostatnio na ich koncercie. Był ogień, było super. Niestety musiałem dojechać czterdzieści kilometrów. Poprosiłem brata i pojechaliśmy razem. On był moimi oczami. Pomógł mi dotrzeć w ciemnościach na miejsce. W trakcie koncertu bawiliśmy się zajefajnie. Całą sala ludzi z różnych miast w różnym wieku. Stworzyliśmy z zespołem wspólnotę. W tym momencie byliśmy jednością. Tak samo reagowaliśmy na muzykę i odczuwaliśmy takie same emocje. Cała sala pulsowała w jednym rytmie.

 

Chwile wyciszenia, które najlepiej brzmią z ulubioną melodią.

          Polecam każdemu chwilę relaksu przy muzyce. Po szkole, pracy, aktywności fizycznej czy po myciu naczyń czy podłogi. Muzyka spowoduje, że nasz organizm łagodnie przełączy się w tryb wyciszenia. Kiedyś uważano, że trzeba pracować fizycznie żeby być zmęczonym. Uznawano pracowników „umysłowych” za leni i nierobów. To było niesprawiedliwe i krzywdzące. Osoby których podstawowym narzędziem jest mózg mają prawo do takiego samego zmęczenia jak inni. Muzyka działa kojąco na każdego. Pod warunkiem, że słuchamy ulubionych wykonawców. Nie tego co akurat sąsiad włączył na cały regulator. Nadeszła jesień dzień jest krótszy. Dlatego łatwiej złapać przygnębienie. Dlatego usiądźcie z bliskimi w jednym pokoju. Włączcie swoje ulubione piosenki, weźcie album ze zdjęciami albo obejrzyjcie film ze wspólnego wyjazdu. Może przyjdzie odprężenia a może chęć zaplanowania kolejnych wojaży. Osoby niewidome w tym temacie nie odbiegają od innych. Mają uczucia, wspomnienia. Może nie są wstanie zobaczyć zdjęcia, ale dźwięki związane z daną chwilą pamiętają doskonale. Oczyma wyobraźni malują kolorowe obrazy za pomocą dźwięków.

 

Muzyka, która łączy ludzi niezależnie od wieku i doświadczeń.

          Moje życie, moja postawa jest tego żywym dowodem. Już wspomniałem o pierwszym spotkaniu z moją małżonką oraz reakcją ludzi na noszone przez mnie koszulki. Płeć, wiek, kolor skóry tu nie ma znaczenia. Język muzyki jest uniwersalny. Rozpoznając w drugim człowieku słuchacze tego samego gatunku, spontanicznie nawiązujesz relacje. Bez stresu, obaw. Czujesz, że jesteście sobie równi. Jak wspominałem będąc ostatnio na koncercie z bratem jako przewodnikiem i bratnią duszą, tylko przy wejściu czułem się od niego zależny. Moje oczy nie działają, w ciemnościach nie widzę. Ale gdy zabrzmiała muzyka, zapalono światła na scenie, już nie było ciemności. pochłonęły mnie dźwięki, rytm i energia ze sceny. Moje oczy zaczęły przetwarzać obraz mojego otoczenia. Byli to ludzie, dla mnie obcy. Starsi, młodsi. Dziewczyny i faceci. Nie było wrogości, agresji, żadnych negatywnych emocji. Nasze ciała pulsowały w tym samym rytmie. Ręce klaskał tak samo. Każdy kto znał tekst śpiewał. Nikt nikogo nie oceniał. Gdy koncert się skończył nie skończyła się ta pozytywna aura. Idąc do samochodów, sklepów, kawiarni każdy szedł zadowolony. Rozmawialiśmy z ludźmi pierwszy raz spotkanymi. To jest piękne.

 

Ciastka dr Gerard jako element spokojnych chwil z ulubioną muzyką.

          Dokładnie to element spokojnych chwil. Nie wyobrażam sobie zajadania się wafelkami w czekoladzie na koncercie heavy metalu. Ale w drodze powrotnej z koncertu to tak. W samochodzie, autobusie można sobie przekąsić coś słodkiego. Generalnie kawa i ciastka są na każdym spotkaniu towarzyskim. Cicha muzyczka leci z głośnika, na stole stoją ciepłe i zimne napoje. Nasze rozmowy dotyczą spraw ważnych i błahych. Z każdą chwilą rozmowy są głośniejsze, bardziej energiczne. Muzyka leci głośniej i głośniej. Aż zauważamy, że inni już tańczą. Dołączamy do nich i bawimy się. Tylko co kilka piosenek musimy zrobić odpoczynek na papieroska, ciastko albo uzupełnienie płynów. Słodycze i muzyka są z nami również w chwilach we dwoje. Tworzą przyjemny nastój. Można siedzieć naprzeciw siebie i trzymając się za ręce patrzeć sobie głęboko w oczy.

 

Muzyka jako codzienna inspiracja i źródło dobrych emocji.

          Można muzykę wziąć dosłownie i ugotować zupę według piosenki Zenka Grabowskiego zespołu Kabanos pt.: Żurek.

„Dwa litry z kranu wody zagotuj w garnku Waść
Włóż tam kość z mięsem, żeberko jeśli masz
Pokrój w kostkę ziemniaki i rzuć je tam raz dwa
I majeranek, aby pachniał nam poranek

Żur, żur, żurek
Na zakwasie i z jajeczkiem
Żur, żur, żurek
Specjalnie dla Ciebie podaję w chlebie
Trzeba posolić
Trzeba popieprzyć
Trzeba posolić i popieprzyć
Posolić, popieprzyć
Ale nie wolno spieprzyć

A teraz wyjmij sobie kiełbaskę z lodówki
Pokrój jak chcesz, jak lubisz, Ty wiesz
I chrzanu dodaj dwie łyżki i pół
I ćwiartkę lecz nie wódy, zakwasu na żur…”

 

Poważnie – muzyka pomaga mi w życiu codziennym. W pracy w domu włączam muzykę energetyczną, która mnie nakręci. Gdy idę z psem na spacer włączam coś rytmicznego, coś co mnie buja. A gdy mam chandrę włączam coś spokojnego, nastrojowego. Najważniejsze jest to, że musi być to świadomy wybór. Nie może nikt nam narzucać muzyki. Osoby zdrowe lub niewidome mają tak samo. Ludzie tacy jak ja, którzy dźwięki traktują jako drogowskazy, mogą więcej z nich wyczytać. Tym bardziej nie można nam niczego narzucić. Każdy z nas indywidualnie przetwarza dźwięki na wskazówki potrzebne do samodzielnego życia.

 

Dlaczego warto każdego dnia znaleźć chwilę na muzykę.

          Muzyka jest uniwersalnym językiem, który dociera do milionów ludzi. Osoby na nią otwarte są gotowe na wzbogacenie swojego życia. Muzyka wpływa pozytywnie na wrażliwość człowieka. Muzyka niesie ze sobą emocje, które na nas działają. Muzyka wpływa na samopoczucie człowieka. Osoby niewidome słyszą więcej niż zdrowe. Jednak to jak odbieramy muzykę decyduje tzw. „nasze wnętrze”.

          Mam do Wszystkich prośbę, nie zamykajmy się na muzykę. Czerpmy pełnymi garściami to co artyści chcą nam przekazać. Niech muzyka towarzyszy nam w każdej chwili. W pracy, w domu, rano i wieczorem. W towarzystwie i w chwili samotności. Gdy jesteśmy weseli i gdy jest nam smutno. Gdy świeci słońce i gdy pada deszcz. Zawsze!

Światowy dzień ptaków i dźwięki skrzydlatych mieszkańców, które tworzą wyjątkową atmosferę każdego dnia. Doświadczenia, w których osoba z dysfunkcją wzroku poznaję przyrodę przez słuch przy ciastkach Dr Gerard

Poranne śpiewy ptaków to przede wszystkim komunikat o obronie terytorium oraz przyciąganiu partnerów. Głośny śpiew informuje inne samce że dany teren jest zajęty. To sygnał siły i zdrowia który pozwala uniknąć walki. Popisy wokalne pokazują kondycję i zasoby energetyczne ptaka. Im głośniejszy i bardziej złożony śpiew, tym atrakcyjniejszy kandydat. Poranne powietrze jest chłodniejsze i bardziej wilgotne oznacza to lepszą akustykę. Dzięki temu dźwięk niesie się znacznie dalej i czystszej barwie niż w ciągu dnia. O świcie wiatr rzadziej wieje, a otoczenie jest cichsze co ułatwia porozumiewanie się na duże odległości. Osoba niewidoma odbiera początek dnia za pomocą dźwięków przyrody jako naturalnego budzika i mapy przestrzennej, która pozwala jej zrozumieć zmieniający się czas oraz otoczenie. Ponieważ wzrok nie dostarcza informacji o wschodzie słońca to właśnie słuch obok dotyku i węchu staje się głównym zmysłem wprowadzającym w nowy dzień. Tak natura brzmi inaczej każdego dnia. Choć pewne cykle się powtarzają krajobraz akustyczny ziemi tak zwana biofonia i geofonia polega nieustannym zmianą które sprawiają że żaden dzień nie ma identycznego brzmienia. Dźwięki przyrody zmieniają się pod wpływem wielu dynamicznych czynników takich jak na przykład pogoda i atmosfera. Tak różne gatunki ptaków mają bardzo charakterystyczne odgłosy po których można je bezbłędnie rozpoznać. Wyróżniają się na przykład rytmem i melodią każdy gatunek ma własny unikalny wzorzec śpiewu oraz specyficzne sygnały wabiące. Tak osoby niewidome w dużym stopniu poznają otoczenie dzięki śpiewowi ptaków. Dźwięki natury w tym głosy ptaków, pełnią dla nich funkcje naturalnych punktów orientacyjnych oraz źródła informacji o zmieniającym się środowisku. Tak uważne słuchanie pozwala odkrywać bogactwo natury w niezwykle głęboki sposób. Kiedy wyciszamy własne myśli i skupiamy się na dźwiękach otoczenia, zaczynamy dostrzegać detale które zazwyczaj nam umykają, a natura odsłania przed nami swoją wielowarstwowość. Uważne słuchanie zmienia nasz sposób doświadczenia świata na kilka sposobów. Odgłosy skrzydeł oraz śpiew ptaków i szum drzew tworzą harmonijną naturalną symfonię o charakterze kojącym i relaksującym. Tak osoba niewidoma odbiera spacer za pomocą pozostałych zmysłów które często są bardzo wyostrzone. Oto jak zmysły pomagają w poznawaniu otoczenia podczas spaceru są to słuch czyli dźwięki otoczenia, dotyk czyli skóra i ciało, węch czyli zapachy natury. Tak dźwięki natury odgrywają kluczową rolę w budowaniu silnych i trwałych wspomnień. Nasz mózg przetwarza bodźce słuchowe w bliskim sąsiedztwie struktur odpowiedzialnych za emocje i pamięć co sprawia że odgłosy przyrody działają jak kotwica pamięciowa. Obecność ptaków w lasach oraz ogrodach i parkach to kluczowy wskaźnik zdrowego ekosystemu który przynosi ogromne korzyści zarówno przyrodzie jak i człowiekowi. Ptaki pełnią tam funkcję biologiczne i sanitarne oraz stanowią tak zwany bioindykator jest to wskaźnik czystości środowiska. Tak osoby niewidome jak najbardziej zwracają uwagę na obecność ptaków i często odgrywają one ważną rolę w ich codziennym życiu oraz postrzeganiu otoczenia. Ptaki dostarczają bogatych bodźców zmysłowych które dla osób z dysfunkcją wzroku są kluczowym źródłem informacji i przyjemności. Zdecydowanie tak warto się zatrzymać i słuchać w naturę. Badania naukowe z zakresu psychologii i medycyny wielokrotnie potwierdziły że kontakt z dźwiękami przyrody ma ogromny zbawienny wpływ na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Spokojne chwile spędzone na świeżym powietrzu to jeden z najlepszych sposobów na regenerację ciała i umysłu. Odpoczynek blisko natury pozwala wyciszyć przebodźcowany mózg i obniża poziom stresu oraz poprawia samopoczucie. Tak osoby niewidome bardzo często odnajdują głęboki relaks w dźwiękach przyrody. Dla osoby niewidomej świat dźwięków jest podstawowym źródłem informacji o otoczeniu. Tak kontakt z naturą skutecznie pozwala odzyskać równowagę psychiczną i fizyczną. Już 15 minut spędzonych na łonie natury kortyzolu oraz łagodzi lęk i zmniejsza uczucie napięcia. Rodzinne lub przyjacielskie spacery po terenach zielonych przynoszą ogromne korzyści dla zdrowia psychicznego i fizycznego oraz dla budowania silnych relacji. Przebywanie na łonie natury w towarzystwie bliskich osób działa jak naturalny lek na stres i doskonały sposób na integrację. Tak osoby niewidome czerpią ogromną radość z odkrywania przyrody z bliskimi ponieważ natura oddziałuje na wszystkie inne zmysły, a wspólne doświadczenie wzmacnia więzi emocjonalne. Wspólne doświadczenia i rozmowy to fundament silnych zdrowych relacji oraz kluczowy element ludzkiego dobrostanu psychicznego. Budują one pomosty między ludźmi pozwalając na przejście od powierzchownej znajomości do głębokiej bliskości i zrozumienia. Oto proste i codzienne działania, które każdy z nas może podjąć aby skutecznie pomóc ptakom i ochronić otaczającą nas naturę. Tak osoby niewidome i słabowidzące jak najbardziej angażują się w ochronie środowisko. Robią to zarówno na poziomie codziennych nawyków. Tak każdy człowiek może przyczynić się do ochrony natury poprzez codzienne, proste wybory, takie jak zak zakręcanie wody podczas mycia zębów i gaszenie światła w pomieszczeniach w których nie przebywamy, segregacja odpadów oraz transport ekologiczny. To zależy wyłącznie od ciebie i tego jak zaplanujesz swój odpoczynek. Słodycze nie są stałem ani obowiązkowym elementem spaceru, ale wielu spacerowiczów chętnie zabiera ciastka dr Gerard ze sobą jako szybkie źródło energii lub formę nagrody i przyjemności. Słodycze dr Gerard mogą być wspaniałym dopełnieniem spokojnej rodzinnej atmosfery, o ile traktujemy je jako pretekst do wspólnego spędzania czasu, a nie tylko szybką przekąskę. Kluczem do stworzenia takiego nastroju jest celebracja chwili i bliskość oraz zaangażowanie zmysłów. Tak jak najbardziej można sprawić aby słodycze przestały być głównym tematem w relacji z jedzeniem w diecie dziecka czy podczas spotkań towarzyskich. Tak śpiew ptaków towarzyszy wielu najważniejszym chwilą w naszym życiu, pełniąc funkcję naturalnego tła dla kluczowych momentów oraz symbolu głębokich ludzkich doświadczeń. Tak osoba niewidoma zapamiętuje i doświadcza przyrody przede wszystkim za pomocą dźwięków i emocji jednak w procesie tym kluczową rolę odgrywają również dotyk oraz zapachy. Ponieważ mózg osób niewidomych nie przetwarza obrazów i buduje on bogate wielozmysłowe mapy otoczenia. Uważne słuchanie natury to praktyka która pozwala nam odbudować głęboką więź ze światem przyrody oraz wyciszyć przebodźcowany umysł i odnaleźć wewnętrzny spokój. W świecie zdominowanym przez hałas miast i ciągłe powiadomienia, świadome zanurzanie się w dźwiękach lasu oraz morza czy wiatru staje się formą naturalnej terapii. Tak natura daje ogromne możliwości odpoczynku i wyciszenia co zostało wielokrotnie potwierdzone zarówno przez ludzkie doświadczenia jak i liczne badania naukowe. Regularny kontakt z przyrodą ma kluczowe znaczenie dla zdrowia fizycznego, psychicznego oraz prawidłowego rozwoju człowieka. Z biologicznego punktu widzenia ludzie posiadają wrodzoną potrzebę obcowania z naturą. Podczas słuchania ptaków można odkryć niezwykle wiele piękna, które pozytywnie wpływa na umysł oraz dobrostan.

Międzynarodowy Dzień Osób Starszych i życiowa mądrość, którą warto pielęgnować każdego dnia. Codzienność, w której osoba ograniczeniami wzroku czerpie inspirację doświadczeń starszego pokolenia przy ciastkach Dr Gerard.

 

Międzynarodowy Dzień Osób Starszych i życiowa mądrość, którą warto pielęgnować każdego dnia. Codzienność, w której osoba ograniczeniami wzroku czerpie inspirację doświadczeń starszego pokolenia przy ciastkach Dr Gerard.

Życiowa mądrość, która rodzi się z doświadczeń.

Międzynarodowy Dzień Osób Starszych przypada pierwszego października. Jest to piękne święto, które łączy pokolenia. Seniorzy to nie tylko starsze osoby, schorowane, niedołężnym kropka seniorzy dochodzące encyklopedie wiedzy, od nich możemy dowiedzieć się wielu rzeczy. Od nich możemy usłyszeć wiele legend i uczyć się. Osoby starsze inspirują nas do działania do poznawania świata, który nas otacza. Seniorzy inspirują nas do tego, aby poznawać swoją przeszłość. A bez przeszłości nie byłoby nas dzisiaj, tutaj i teraz.

Rozmowy, które łączą pokolenia.

Seniorzy i ich mądrości życiowe. Czy każdy z nas chce je słuchać? Nie. Czasami myślimy, że wymyślają sobie swoje historie. Nie zastanawiamy się nad tym, co do nas mówią i co chcą nam przekazać. Uświadamiamy sobie, że tak jest wtedy, kiedy zabraknie nam kogoś bliskiego. Wtedy rozmyślamy nad tym, co do nas mówili i co chcieli nam przekazać kropka, więc warto usiąść czasami przy stole ze starszym pokoleniem posłuchać, o czym do nas mówią i zadawać dużo pytań. Osoby z dysfunkcją wzroku mają wielko potrzebę z przebywaniem z takimi osobami kropka uczą się od nich bardzo wiele osoby z funkcją wzroku potrafią słuchać kropka wyciągają wnioski i robią pewne rzeczy tak, aby wszystko wyszło na dobre. Nie tylko osoby z dysfunkcją wzroku powinny słuchać osób starszych, każdy z nas powinien na chwilę zatrzymać się swoich codziennych obowiązkach i posłuchać, o czym seniorzy do nas mówią. Wydaje nam się czasem, że wspominają dawne czasy a my w tym momencie nie mamy czasu na to, aby ich słuchać. A szkoda. Wielu słowach zawarta jest wieloletnia mądrość.

Wspomnienia, jako skarbnica rodzinnej historii.

Bywa czasami taki czas, że siadamy do starych albumów i oglądamy zdjęcia naszych przodków. Tęsknimy za tymi, którzy już odeszli, a zapominamy o tych, co jeszcze są przy nas. Nasi najbliżsi seniorzy mają nam dużą do powiedzenia ze swojej młodości i z młodości ich dziadków. Warto przysłuchiwać się tym opowieścią. Zawierają w sobie historię naszych rodzin. Historię świata, który kiedyś był, a dzisiaj jest tylko wspomnieniem. Warto usiąść przy jednym stole przy dobrych ciastkach Dr Gerard i wsłuchać się w słowa opowiadającego. Osoby z dysfunkcją wzroku bardzo potrzebują takich opowieści. Te opowieści dają im spojrzenie na przeszłość i mogą wyciągnąć różne nauki dla siebie. Może w danej rodzinie był ktoś także, który miał problemy ze wzrokiem kropka opowieści o takiej osobie mogą dać nadzieję na normalne życie, pomimo że nic się nie widzi. Opowieści o dawnych czasach jak sobie ludzie radzili, to nie tylko historie to nauka, doświadczenie oraz pomysł na życie.

Codzienne gesty szacunku, które mają ogromne znaczenie.

Troska buduje poczucie bliskości. Drobne gesty w obie strony, to wielka rzecz. Jeżeli ktoś z seniorów chce nam o czymś powiedzieć, zatrzymajmy się na chwilę i pokażmy, że jesteśmy zainteresowani to opowieścią. Do tej osoby to będzie bardzo ważna rzecz. Także nauczmy osoby starsze, że my też mamy coś do powiedzenia, że warto nas też wysłuchać. Wspólny szacunek spowoduje obopólne zainteresowanie.

Wspólne pasje i aktywności, które zbliżają ludzi.

Nie ma nic piękniejszego niż wspólne pasje i aktywności, które możemy razem wykonywać i które gwarantuje, że będą nas zbliżać do siebie. Oczywiście nie tylko mówię o rodzinie, a także o znajomych przyjaciołach. Wspólna pasja pozwoli nam na lepsze poznanie siebie nawzajem, nauczy nas zdobywać zaufanie. Osoby dysfunkcją wzroku bardzo tego zaufania potrzebują do drugiej osoby. Jest dużą pracy nad tym, aby osoba dysfunkcją wzroku zaufała nam i pokazała siebie taką, jaką jest naprawdę. Dlatego wspólna pasja czy aktywność fizyczna czy jakaśkolwiek inna może do tego doprowadzić. Także, kiedy jest ta osoba starsza i ma wspólną pasję ze sobą młodszą kropka wtedy nie ma żadnych granic i murów, aby łączyć te dwa pokolenia.

Seniorzy, jako źródło inspiracji i motywacji.

Cierpliwość to coś, co nam dzisiejszych czasach brakuje kropka podążamy za czymś, wszędzie i zawsze. Warto uczyć się od seniorów cierpliwości oraz radzenia sobie z różnymi problemami kropka wytrzymałość bardzo jest potrzebna, aby realizować swoje plany. Codziennie spotykamy jakieś wyzwania, cierpliwość i wytrzymałość pozwolą nam te wyzwania pokonać i dotrzeć do upragnionego celu kropka warto posłuchać osoby starsze jak one radziły sobie takich trudnych sytuacjach, a wiemy, że dawniej nie było tak prosto żyć jak w dzisiejszych czasach. Dzisiaj mamy wszystko. Żyje nam się bardzo dobrze i tego Nie doceniamy. Więc warto posłuchać naszych starszych braci i sióstr, a będę mu powiedzieli jak oni żyli.

Czas spędzony razem, jako najcenniejszy prezent.

Czas, może nam uciekać szybko albo możemy nad nim zapanować. Wszystko zależy od nas. To od nas zależy czy znajdziemy czas, aby na chwilę przystanąć i spędzić w miłym towarzystwie przy dobrych ciastkach Dr Gerard chwilę. To od nas zależy czy usiądziemy seniorem, babcią dziadkiem ciocią wujkiem I posłuchamy ich opowieści. To od nas tylko zależy czy zadamy im pytanie, jakim się żyło kiedyś. To od nas zależy czy wyciągniemy jakieś wnioski, zastanowimy się przez chwilę i pomyślimy czy warto tak gnać do przodu.

Ciastka Dr Gerard, jako element rodzinnych spotkań.

Rodzinne spotkania to przepiękna rzecz, którą trzeba pielęgnować i nie tylko w święta. Powinniśmy starać się spędzać ze sobą jak najwięcej czasu. Usiąść przy stole przy talerzu pełnym ciastek Dr Gerard. Te ciastka o różnych smakach i kształtach łączą pokolenia. To przy nich osoby starsze rozmawiać będą z młodymi. A młodzież będzie zadawać pytania seniorom i z pełnymi ustami ciastek doktor Gerard wysłuchiwać ich opowieści, ich pięknych historii kropka dzięki takim historią tworzymy swoją przyszłość kropka to te historie pokazują nam jak kiedyś było, jak jest teraz i jak nie musi być kiedyś.

Wzajemny szacunek, jako fundament relacji międzypokoleniowej.

Każda rozmowa z seniorem może być cudownym doświadczeniem. Szacunek to najważniejsze rzecz, aby budować dobrą relację międzypokoleniową. Szacunek w obie strony, czyli starszego do młodszego i odwrotnie. Nie zapominajmy o tym, że młodsze pokolenie też ma dużo do powiedzenia, też chce nam coś przekazać. I odwrotnie rozmowy z seniorami też nas uczą i przekazują nam różne swoje doświadczenia kropka to nie znaczy, że musimy żyć i robić tak jak oni robili. Ale warto poświęcić kilka chwil, aby o tych sprawach pomyśleć. Dla osób z funkcją wzroku autorytety wśród seniorów są bardzo ważne. To oni przekazują wiele informacji dotyczące zwykłego życia.

Dlaczego warto pielęgnować więzi z osobami starszymi?

Myślę, że każdy z nas wie, że dzisiaj jesteśmy młodzi kiedyś byliśmy dziećmi a za kilka lat będziemy starszymi osobami. Tego nie unikniemy. Taka jest kolej rzeczy. Seniorzy też byli kiedyś dziećmi później młodzieżą. Każdy z nas przejdzie taki etap w swoim życiu. Jeżeli będziemy szanować osoby starsze, to na pewno kiedyś będą szanować nas.

Osoby starsze to wiedza, to umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Warto pielęgnować ich mądrości i historia. Szanować ich wiek i to, co przeżyli. Tak jak już pisałam wcześniej my żyjemy bardzo dobrych czasach kropka mamy dookoła piękne rzeczy, piękne domy kropka w sklepach no niczego nie brakuje. Wystarczy tylko to szanować i cieszyć się z tego, co mamy. Bo kiedy słuchamy opowieści naszych dziadków i babć to słyszymy o obiedzie nędzy i głodzie. Kiedyś rodziny kilkunastoosobowe mieszkały w jednych pomieszczeniach, a my dziś mieszkamy każdy w osobnym pokoju. Warto pielęgnować wspomnienia z dawnych czasów, i cieszyć się z tego, że my żyjemy w innych. Więc nie warto się złościć, martwić kropka warto natomiast być wdzięcznym za to, co daje nam dzisiaj życia. Szanować osoby starsze i wymagać szacunku dla siebie. A przy tym wszystkim cieszyć się na towarzystwo dobrych ciastek firmy Dr Gerard.

Szanujmy Święto wszystkich Starszych Osób, bo kiedyś my będziemy na ich miejscu.

 

Międzynarodowy Dzień Muzyki i chwile, w których dźwięki pomagają odnaleźć spokój oraz dobre emocje. Sytuacje, w których osoba niewidząca odpoczywa przy ulubionej muzyce i ciastkach Dr Gerard

Muzyka potrafi poprawić nam nastrój po trudnym dniu, przywołać piękne wspomnienia, wzruszyć lub dodać energii. Czasem wystarczy kilka dźwięków ulubionej piosenki, by na chwilę zapomnieć o codziennych troskach. W świecie pełnym pośpiechu muzyka przypomina nam, jak ważne są odpoczynek, bliskość i małe przyjemności. Międzynarodowy Dzień Muzyki to doskonała okazja, aby docenić jej obecność w naszym życiu. Nie trzeba być melomanem ani odwiedzać sal koncertowych, by czerpać radość ze słuchania. Muzyka towarzyszy nam podczas pracy, odpoczynku i spotkań z bliskimi, tworząc wyjątkową przestrzeń dla emocji.

 Muzyka – bezpieczna przystań w codziennym pośpiechu.

Po dniu pełnym obowiązków każdy potrzebuje chwili wytchnienia. Delikatne dźwięki pianina, brzmienie gitary czy ulubiona ballada pomagają się odprężyć i uporządkować myśli. Dla osób niewidomych i słabowidzących słuch odgrywa ważną rolę w poznawaniu otoczenia. Muzyka jest jednak czymś więcej niż źródłem dźwięków, może być sposobem na odpoczynek i swobodne przeżywanie emocji. Czasem wystarczy usiąść wygodnie i skupić się na melodii, by codzienność stała się nieco łagodniejsza.

Dźwięki, które przechowują wspomnienia

Czy zdarzyło Ci się usłyszeć piosenkę, która natychmiast przypomniała wyjątkową chwilę z przeszłości? Muzyka potrafi przywołać wspomnienia pierwszej miłości, wakacyjnych podróży czy rodzinnych spotkań. Kilka taktów wystarczy, by powróciły dawne emocje i uśmiech. Charakterystyczny głos wykonawcy, melodia czy brzmienie instrumentu mogą sprawić, że utwór stanie się osobistym pamiętnikiem. Warto pielęgnować takie wspomnienia, bo przypominają nam o ludziach i chwilach, które pozostają ważne mimo upływu lat.

Muzyka obecna w zwyczajnych chwilach

Nie trzeba czekać na koncert ani specjalną okazję, aby cieszyć się muzyką. Może towarzyszyć nam podczas porannych przygotowań, gotowania obiadu, spaceru czy popołudniowego odpoczynku. Ulubione utwory nadają codziennym czynnościom przyjemniejszy rytm i tworzą w domu ciepłą atmosferę. Osoby z dysfunkcją wzroku również mogą wplatać muzykę w swoje codzienne zajęcia, korzystając z radia czy nagrań ulubionych wykonawców. Warto jednak czasem zatrzymać się i posłuchać uważnie, odkrywając szczegóły, które wcześniej umykały naszej uwadze.

Wspólne słuchanie, które zbliża ludzi

Muzyka łączy ludzi niezależnie od ich zainteresowań i doświadczeń. Rodzinny wieczór przy ulubionych płytach czy kameralny koncert stwarzają okazję do rozmów, wspomnień i dzielenia się emocjami. Jedna piosenka może stać się początkiem długiej rozmowy albo przypomnieć historię, którą wszyscy chętnie wspominają. Osoby niewidome i słabowidzące mogą w pełni uczestniczyć w takich chwilach, dzieląc się muzycznymi odkryciami z bliskimi. Najważniejsze są obecność, życzliwość i radość ze wspólnie spędzonego czasu.

Muzyczne odkrycia i nowe inspiracje

Świat muzyki jest pełen różnorodnych brzmień. Jednego dnia możemy wybrać spokojną balladę, innego jazz, rock lub muzykę klasyczną. Każdy gatunek wywołuje inne emocje i pozwala odkrywać nowe sposoby przeżywania dźwięków. Poznawanie nieznanych wykonawców może być fascynującą przygodą. Warto zaufać rekomendacji znajomego lub sięgnąć po album artysty, którego wcześniej nie słuchaliśmy. Nowe utwory pobudzają wyobraźnię, rozwijają wrażliwość i czasem stają się inspiracją do działania.

Wieczór, cisza i ulubiona melodia

Po intensywnym dniu szczególnie cenimy chwile, w których możemy zwolnić tempo. Wygodny fotel, ciepłe światło lampy i spokojna muzyka tworzą atmosferę sprzyjającą odpoczynkowi. Dla jednych najlepszym wyborem będzie delikatne brzmienie fortepianu, dla innych jazz lub dobrze znane piosenki. Każdy ma własny sposób na wyciszenie. Nie potrzeba wielkich przygotowań czasem wystarczy kilkanaście minut z ulubioną muzyką, by odetchnąć i nabrać sił na kolejny dzień.

Muzyka łączy pokolenia

Dziadkowie wracają do przebojów swojej młodości, rodzice wspominają ważne chwile, a dzieci odkrywają współczesnych wykonawców. Wspólne słuchanie pozwala poznawać wzajemne upodobania i dzielić się historiami. Nie musimy lubić tych samych utworów. Wystarczy ciekawość i otwartość na muzykę ważną dla drugiej osoby. Takie spotkania sprzyjają rozmowom i budują wspomnienia, do których chętnie wracamy po latach. Muzyka przypomina, że bliskość zaczyna się od prostych gestów i wspólnie spędzonego czasu.

Małe przyjemności, które dopełniają muzyczne chwile

Przyjemny wieczór często składa się z prostych elementów: ulubionej muzyki, dobrej rozmowy i czegoś smacznego na stole. W takiej atmosferze doskonale odnajdują się ciastka Dr Gerard, które mogą towarzyszyć rodzinnej kawie, spotkaniu z przyjaciółmi czy popołudniowemu odpoczynkowi przy radiu. Takie drobne przyjemności sprawiają, że zwyczajny dzień nabiera wyjątkowego charakteru. Nie potrzeba wielkich wydarzeń, aby poczuć radość czasem wystarczy wspólny wieczór, swobodna rozmowa i dobrze znana melodia płynąca z głośników.

Muzyka jako źródło dobrych emocji

Muzyka towarzyszy nam zarówno w chwilach radości, jak i wtedy, gdy potrzebujemy otuchy. Może dodawać energii, pomagać wyrażać uczucia i przypominać o ważnych osobach. Każdy odbiera ją inaczej, zgodnie z własnymi doświadczeniami i upodobaniami. Dla osób niewidomych, podobnie jak dla pozostałych słuchaczy, muzyka może być źródłem wzruszeń, inspiracji i przyjemności. Nie istnieje jeden utwór, który wszystkim przyniesie te same emocje. Właśnie dlatego warto dzielić się swoimi muzycznymi odkryciami i pytać bliskich, jakie melodie poprawiają im nastrój.

 Znajdźmy codziennie chwilę dla muzyki

Międzynarodowy Dzień Muzyki przypomina nam, jak ważne jest znalezienie w codzienności miejsca na to, co sprawia nam radość. Nie musimy poświęcać na to całego wieczoru. Czasem wystarczy piosenka o poranku, kilka minut słuchania podczas przerwy w pracy lub spokojna melodia przed snem. Muzyka uczy uważności i pozwala na chwilę zatrzymać się w codziennym biegu. Możemy odkrywać nowych wykonawców, dzielić się ulubionymi utworami z rodziną i przyjaciółmi albo po prostu słuchać tego, co przynosi nam spokój. Niech ten dzień będzie zachętą do tworzenia nowych, pięknych chwil. Włączmy ulubioną piosenkę, zaprośmy bliskich do wspólnego słuchania i pozwólmy, by dźwięki wypełniły nasz dom ciepłem. Bo czasami właśnie w prostych momentach odnajdujemy to, co najważniejsze: radość, spokój i poczucie bliskości.

Międzynarodowy Dzień Osób Starszych i życiowa mądrość, którą warto pielęgnować każdego dnia. Codzienność, w której osoba z ograniczeniami wzroku czerpie inspirację z doświadczeń starszego pokolenia przy ciastkach Dr Gerard

                    Zapewne muszę pokusić się o stwierdzenie tak istotnego faktu iż każdy z nas posiada w rodzinie jakąś osobę starszą. I tak już wszystko się wyjaśniło po zaledwie tylko kilku wyrazach, tak ten wpis będzie właśnie dotyczyć osób starszych, bo jak mi się wydaje co jak co, że tak ujmę ale ta właśnie grupa osób ma ugruntowane swoje miejsce w społeczeństwie i zasługuje na uwagę. I tak jest rzeczywiście te osoby mają i swoją specjalną kartkę w kalendarzu i to nie kto inny jak właśnie ONZ w roku 1990 14 grudnia uchwalił ten dzień jako święto międzynarodowe, a obchodzony on jest corocznie 1 października, to tak pokrótce z kartki kalendarzowej.

Jako, że i ja nie należę do młodzieniaszków to wydaje mi się iż mam tu coś do powiedzenia na tym polu, a zawarty tu tekst jeszcze poniższy podeprę opinią osoby niewidomej bo i do takiej się zaliczam.

Wszyscy z nas wiedzą, że osoba starsza to jakby tu ująć kopalnia wiedzy. Zgromadzone życiowe doświadczenie to coś co właśnie posiadają te osoby i nie ma się chyba czemu dziwić.

Nie nikt inny jak właśnie one mogą swoje doświadczenie przekazywać swoim wnukom, dzieciom albo zgoła innym osobom. Oczywiście, że czasami one wręcz opowiadają dane historie z życia i to wtedy możemy zdobyć tak nas interesujące informacje. Pisałem tu o perspektywie widzianej ze strony osoby niewidomej i tak się to ma i do nich. Różne informacje są z ich strony wręcz pożądane i pewnie nic co mówi ich rozmówca nie powinno ujść ich uwadze. Często też i tak się zdarza, że z takiej rozmowy rodzi się inspiracja do różnych wyzwań.

Rozmowa to coś bardzo ważnego i bardzo dobrze jak jest wysłuchiwana z zrozumieniem. Dajmy na to podczas takiego posiłku, a raczej po nim jest właśnie ona prowadzona i można się podczas jej prowadzenia dowiedzieć się różnych ciekawych rzeczy. Fajnie jak te opowieści dotyczą mądrości życiowych to i nawet taka osoba niewidoma potrafi z niej wyłuskać coś dla siebie. I właśnie w taki nawet sposób osoba niewidoma buduje bliskie więzi z osobami starszymi. A może i ona potrafi dać coś od siebie w trakcie takiej rozmowy i tak to możemy przekazywać doświadczenia pokoleniowe.

Tradycje to coś co przekazujemy, a raczej wpajamy już od najmłodszych lat naszym milusińskim. W trakcie przekazywania tych tradycji opowiadamy skąd i dlaczego wzięły się one u nas. Nierzadko musimy w trakcie tego opowiadania zagłębić się dość głęboko w przeszłość w historię. A jeśli chodzi o historię to przecież nie kogo jak będzie to dotyczyć seniorów na barkach, których jest to wspomniane przekazywanie historii.

Wiemy iż teraz to nasze życie to wygląda tak jakby było w dużym biegu. Jednakże powinny i w nim się znaleźć chwile na drobne gesty. Idąc, a widząc sąsiada zatrzymajmy się na chwilkę i zamieńmy z nim chociaż z dwa zdania, widząc osobę pomóżmy jej albo spytajmy się czy nie potrzebuje pomocy, mam tu na myśli osobę taką jak ja czyli niewidomą. A czy osoba niewidoma okazuje troskę i szacunek osobom starszym. Na tak postawione pytanie z całą pewnością można odpowiedzieć, że tak. Troska buduje poczucie bliskości i to jest jak najbardziej prawdziwe stwierdzenie. Przecież martwimy się o swoich bliskich w różnych sytuacjach i tak już mamy.

Pisałem tu iż i zajmę się punktem widzenia z perspektywy osoby niewidomej. I osoby niewidome nie inaczej jak czytają audio boki bo na to pozwala obecna technika i może na tym polu i mieć coś do powiedzenia. Czas z osobami bliskimi albo przyjaciółmi może i spędzać na grach planszowych, oczywiście iż gdy jest dostępna, a i są takie z specjalnymi oznaczeniami. Wspólne spacerowanie to coś co jest wielce pożądane, a jeśli i do tego dodamy wspólne gotowanie to, że tak ujmę wszystkie luki są wypełnione. I tak osoba niewidoma może uczestniczyć w społeczeństwie jako ktoś z pasją i dążeniami i może dzielić się z tym z osobami starszymi, a oni pewnie wyjdą naprzeciw z jakąś radą.

Podkreślę to jeszcze raz iż osoby starsze mają bardzo bogate doświadczenie życiowe i my niezależnie kim jesteśmy czy też, że tak ujmę osoby zdrowe albo z pewnymi schorzeniami powinniśmy czerpać od nich doświadczenie. Nie inaczej jest jeśli i chodzi o wytrwałość, cierpliwość i umiejętność bo pod tym względem  mają osoby młode sporo do nadrobienia gdy są w ciągłym biegu. Z tego co i ja się orientuję to osoby starsze lubią być odwiedzane i prowadzić konwersacje, a podpieram to swoim doświadczeniem jako osoba niewidoma i z prowadzonych dyskusji z osobami takimi jak ja wiedzą one jak cenne są odwiedziny.

Skoro powyżej napisałem o tak ważnej rzeczy jak odwiedziny to pochylmy się nad nią bliżej. Prowadzenie konwersacji to coś bardzo ważnego i przecież tu pełna zgoda. Taką konwersację najczęściej prowadzimy przy herbatce albo kawuni, jednakże dobry gospodarz i nie zapomina o czymś na ząbek. Osobiście lubię pochrupać i ugościć gości ciastkami od producenta Dr Gerarda i to pryncypałkami wybór tam jest duży. Słodki specjał w trakcie rozmowy przy tej wspomnianej herbatce to miło spędzony czas.

I tak to osoba czytająca ten mój wpis dotarła do podsumowania jego treści. W kilku zdaniach starałem się tu podkreślić iż osoby starsze mają i powinny w społeczeństwie mieć dużo do powiedzenia, a do osób młodszych i to niezależnie czy są zdrowe czy, że tak ujmę z jakimś schorzeniem należy do nich słuchanie, a może i tak by i w tą drugą stronę. Więc rozmawiajmy między sobą i starajmy się być dla siebie życzliwi. 

Międzynarodowy Dzień Kawy: Chwile pełne aromatu i spokojnego odpoczynku.

Międzynarodowy Dzień Kawy: Chwile pełne aromatu i spokojnego odpoczynku.

Filiżanka ulubionego napoju odgrywa niezwykle ważną rolę w życiu wielu ludzi, stając się stałym elementem codziennych rytuałów, które porządkują nasz czas. Dla każdego z nas poranek lub popołudnie z ciepłym kubkiem w dłoni oznacza moment, w którym świat na chwilę zwalnia swój bieg. Spokojne chwile spędzone z aromatyczną kawą pozwalają skutecznie oderwać się od codziennych obowiązków, zawodowych wyzwań i natłoku myśli, aby odnaleźć upragnioną wewnętrzną równowagę.
Osoba niewidoma szczególnie ceni te codzienne, przewidywalne rytuały, które dają głębokie poczucie komfortu i stabilizacji. Znajome czynności, powtarzalne gesty, dźwięk parzonego napoju oraz przyjemne ciepło naczynia trzymanego w dłoniach tworzą bezpieczną, przyjazną przestrzeń do spokojnego funkcjonowania. Nawet krótka, kilkuminutowa przerwa wypełniona tym prostym rytuałem potrafi znacząco poprawić nastrój, dodając otuchy, spokoju i pozytywnej energii na kolejne godziny nadchodzącego dnia.
Gdy zmysł wzroku nie bierze udziału w codziennym odbiorze otaczającego świata, zmysł węchu zyskuje szczególną moc, stając się jednym z najważniejszych przewodników i narratorów naszej rzeczywistości. Charakterystyczny, głęboki, lekko dymny zapach świeżo parzonej kawy potrafi w ułamku sekundy wypełnić całe pomieszczenie, nadając mu niepowtarzalny, intymny charakter i otulając domowników niewidzialną mgiełką ciepła.
Osoba z dysfunkcją wzroku odbiera atmosferę otaczającego ją wnętrza właśnie dzięki tym bogatym, wielowymiarowym aromatom, które budują nastrój bezpieczeństwa i bliskości. Zapach ten ma w sobie niezwykłą, niemal magiczną siłę – potrafi w jednej chwili przywołać odległe wspomnienia, przypomnieć dawne spotkania z ukochanymi osobami i wywołać lawinę dobrych, ciepłych emocji, które na długo pozostają w sercu.
Każde spotkanie z drugim człowiekiem zyskuje na głębi i wartości, gdy towarzyszy mu filiżanka gorącego, aromatycznego napoju. Spotkania w gronie rodziny, bliskich przyjaciół czy sąsiadów tworzą naturalną przestrzeń do prowadzenia szczerych, niespiesznych rozmów, które wzmacniają międzyludzkie więzi i pozwalają poczuć prawdziwą wspólnotę.
Osoba bez wzroku buduje relacje przede wszystkim podczas spokojnych, uważnych rozmów, wsłuchując się z ogromną wrażliwością w ton głosu, oddechy, pauzy i słowa swoich rozmówców. W takich chwilach staje się w pełni oczywiste, że wspólnie spędzony czas, szczera obecność drugiego człowieka oraz wymiana myśli są znacznie ważniejsze niż sam napój czy materialna oprawa spotkania, która dla świata widzącego bywa często najważniejsza.
W pędzącym, współczesnym świecie umiejętność zatrzymania się jest prawdziwą sztuką, a codzienna uważność na chwilę obecną pozwala dostrzec piękno tkwiące w prostych, zwyczajnych rzeczach. Krótka przerwa w obowiązkach zawodowych lub spokojny, niczym niezakłócony odpoczynek w zaciszu własnego domu to momenty, które pozwalają nam odzyskać oddech.
Osoba z ograniczeniami wzroku świadomie znajduje w ciągu dnia czas wyłącznie dla siebie, wsłuchując się uważnie w swój organizm oraz głębokie, wewnętrzne potrzeby. Takie powtarzalne, codzienne rytuały pomagają odzyskać psychiczną równowagę, dają upragnione wytchnienie zmęczonym zmysłom i pozwalają na głęboki, mentalny reset w przyjaznej, domowej atmosferze.
Świat wokół nas pełen jest subtelnych wrażeń sensorycznych, które najpełniej odbieramy wtedy, gdy w pełni rezygnujemy z pośpiechu i zaczynamy doceniać powolność. Przyjemność płynąca z powolnego degustowania ulubionej kawy oraz towarzyszących jej drobnych przekąsek angażuje nasze zmysły w sposób wyjątkowo głęboki i harmonijny.
Osoba niewidoma w sposób szczególny zwraca uwagę na bogactwo smaku, unoszący się wokół aromat oraz unikalną, ciepłą atmosferę spotkania. Celebrowanie takich momentów bez żadnego pospiechu uczy nas wszystkich, że codzienne, proste przyjemności mają ogromną wartość, jeśli tylko potrafimy zatrzymać się na nich na dłuższą chwilę i w pełni docenić ich unikalny urok.
Popołudniowe lub weekendowe spotkania przy wspólnym stole to momenty, na które z przyjemnością czeka się przez cały upływający tydzień. Obecność bliskich osób nadaje tym chwilom wyjątkowy, głęboki sens, zmieniając zwykłe, szare popołudnie w prawdziwe święto wzajemnych relacji i bliskości.
Utrata wzroku nie jest przeszkodą aby czerpać ogromną, niczym niezmąconą radość z prowadzonych rozmów, wspólnego spędzania czasu, radosnego śmiechu i wymiany opowieści z bliskimi sercu ludźmi. To właśnie dobre, autentyczne relacje budują najpiękniejsze wspomnienia, które pozostają z nami na zawsze i ogrzewają naszą pamięć w trudniejszych, bardziej wymagających momentach życia.
Codzienny bieg sprawia, że tak niezwykle łatwo zapomnieć o potrzebie odpoczynku, dlatego filiżanka kawy staje się idealnym, naturalnym pretekstem do zatrzymania się na moment. Wartość krótkiej, świadomej przerwy w ciągu dnia polega przede wszystkim na tym, że pozwala ona na psychiczne odcięcie się od natłoku zadań i bodźców.
Osoba niewidoma wykorzystuje te cenne chwile na głębokie wyciszenie, chwilę refleksji lub na prowadzenie niespiesznej, serdecznej rozmowy z kimś bliskim. Taki świadomy odpoczynek pomaga nabrać świeżej energii, sił witalnych i optymizmu do dalszych działań, sprawiając, że reszta dnia upływa w znacznie lepszym, spokojniejszym nastroju.
Każde spokojne spotkanie w gronie bliskich staje się jeszcze przyjemniejsze i bardziej nastrojowe, gdy towarzyszą mu drobne, smaczne przekąski. Delikatne, chrupiące ciastka Dr Gerard doskonale i nienachalnie uzupełniają chwile spędzone przy filiżance aromatycznej kawy.
Stanowią one naturalny, ciepły element domowej atmosfery, wprowadzając do spotkania subtelną nutę słodkiej przyjemności. Co ważne, nie dominują one nad samym spotkaniem ani nie stanowią jego głównego tematu, lecz harmonijnie współgrają z rytuałem wspólnego odpoczynku, ciesząc podniebienie i dodając uroku tym prostym, codziennym momentom.
Pamięć ludzka zachowuje w swoich zakamarkach nie tylko obrazy widziane oczami, ale przede wszystkim głębokie emocje, dźwięki oraz unikalne zapachy, smaki które towarzyszyły nam w ważnych momentach życia. Niektóre zapachy i smaki pozostają w naszej pamięci na długie lata, powracając przy najmniejszej okazji i wywołując uśmiech na twarzy.
Osoba  z problemem ograniczenia lub utraty wzroku buduje swój bogaty, wewnętrzny skarbiec wspomnień właśnie dzięki wyrazistym aromatom, ciepłym dźwiękom miłych rozmów oraz pozytywnym emocjom. Podkreśla to ogromną wartość codziennych rytuałów, które tworzą trwałą, bezpieczną i piękną mapę naszych najbardziej wartościowych doświadczeń życiowych.
Zatrzymanie się w ciągu dnia to nie luksus, lecz prawdziwa inwestycja w nasze dobre samopoczucie, zdrowie psychiczne i wewnętrzny spokój. Chwila z ulubioną kawą w towarzystwie ciasteczek z firmy Dr Gerard może być doskonałą okazją do głębokiego wyciszenia, refleksji oraz szczerej, niczym niezakłóconej rozmowy z drugim człowiekiem.
Niezwykle ważne jest to, aby każdego dnia pamiętać o docenianiu znaczenia relacji, uważności na drugiego człowieka oraz celebrowania prostych, codziennych przyjemności. Najpiękniejsze chwile w naszym życiu często nie wymagają wielkich wydarzeń ani wielkich gestów – rodzą się one zupełnie naturalnie przy wspólnym stole, w gronie życzliwych osób i z filiżanką ulubionego napoju w dłoni.