Dzień Dobrych Wiadomości i codzienne chwile, które przypominają, że dobro dzieje się każdego dnia. Przestrzenie, w których osoba bez wzroku odnajduje powody do uśmiechu przy ciastkach Dr Gerard

Dzień Dobrych Wiadomości i codzienne chwile, które przypominają, że dobro dzieje się każdego dnia. Przestrzenie, w których osoba bez wzroku odnajduje powody do uśmiechu przy ciastkach Dr Gerard

1. Dobre wiadomości, które zmieniają zwykły dzień

Mam sześćdziesiąt lat i przez wiele lat nauczyłam się, że dobry dzień wcale nie musi zaczynać się od czegoś wielkiego. Czasami wystarczy jedna wiadomość, krótka rozmowa albo informacja, na którą czekało się od kilku dni. Dobre wiadomości mają w sobie coś wyjątkowego. Potrafią sprawić, że nawet zwyczajny poranek staje się przyjemniejszy, a człowiekowi od razu chce się zrobić trochę więcej.

Dobra wiadomość może mieć bardzo różną postać. Czasami jest to informacja, że ktoś z rodziny szczęśliwie dotarł do domu. Innym razem wiadomość od przyjaciółki, która dawno się nie odzywała, albo telefon od wnuczki z opowieścią o tym, co wydarzyło się w jej ciągu dnia. Może to być także wiadomość o czyimś sukcesie, poprawie samopoczucia czy po prostu zaproszenie na wspólną kawę.

Dla osoby niewidomej takie informacje często przychodzą przede wszystkim poprzez głos. Kiedy bliska osoba dzwoni i już po pierwszych słowach słyszę, że ma coś dobrego do powiedzenia, sama zaczynam się uśmiechać. Nie muszę widzieć jej twarzy, żeby wyczuć radość. Słyszę ją w sposobie mówienia, w śmiechu, w szybszym wypowiadaniu kolejnych zdań.

Z wiekiem coraz bardziej doceniam właśnie takie momenty. Nie zawsze potrzebujemy wielkich powodów do radości. Czasami warto zatrzymać się przy tym, co wydarzyło się dobrze, nawet jeśli z pozoru jest to drobiazg. Dobra wiadomość może przecież oznaczać także spokojny dzień, miłą rozmowę czy świadomość, że ktoś o nas pamięta.

2. Radość z małych sukcesów i codziennych wydarzeń

Codzienność składa się z wielu małych spraw. Jedne wykonujemy niemal automatycznie, inne wymagają od nas więcej wysiłku. Dla mnie niektóre drobne sukcesy mają szczególne znaczenie, ponieważ przypominają mi, że niezależnie od wieku i ograniczeń wciąż mogę robić wiele rzeczy samodzielnie.

Czasami powodem do zadowolenia jest dobrze załatwiona sprawa, innym razem udany spacer, przygotowanie obiadu czy uporządkowanie domu. Cieszy mnie także sytuacja, kiedy uda mi się coś zrobić po swojemu, bez proszenia kogoś o pomoc. Nie są to wydarzenia, które trzeba od razu zapisywać w kalendarzu jako wielkie osiągnięcia. Dla mnie jednak potrafią poprawić cały dzień.

Osoba z dysfunkcją wzroku cieszy się z codziennych sukcesów dokładnie tak samo jak każdy inny człowiek. Każdy z nas ma swoje zadania, przyzwyczajenia i rzeczy, które sprawiają nam satysfakcję. To, że nie widzę, nie oznacza przecież, że nie odczuwam dumy, radości czy zwykłego zadowolenia.

Czasami największe znaczenie mają właśnie wydarzenia, które dla innych mogłyby wydawać się niepozorne. Długa rozmowa z bliską osobą, niespodziewany telefon, udane spotkanie czy wiadomość od kogoś, kogo dawno nie słyszałam. Z takich drobiazgów składa się życie. Po latach wiem, że właśnie je pamięta się często dłużej niż wielkie uroczystości.

3. Dobre słowa, które zostają w pamięci na długo

Słowa mają ogromne znaczenie. Można powiedzieć komuś bardzo niewiele, a mimo to sprawić, że poczuje się lepiej. Można również powiedzieć wiele, ale bez ciepła i zainteresowania, przez co rozmowa nie pozostawi po sobie niczego szczególnego.

W moim przypadku szczególne znaczenie ma ton głosu. Kiedy nie mogę zobaczyć uśmiechu drugiej osoby ani jej gestów, jeszcze uważniej słucham tego, jak mówi. Po głosie można rozpoznać zniecierpliwienie, wzruszenie, radość czy troskę. Czasami wystarczy jedno ciepłe „dobrze cię słyszeć”, żeby poczuć, że ktoś naprawdę cieszy się z rozmowy.

Pamiętam wiele dobrych słów wypowiedzianych do mnie przez lata. Niektóre były bardzo proste. „Dobrze, że jesteś”. „Miło cię słyszeć”. „Poradzisz sobie”. „Wpadnę do ciebie w weekend”. To nie są wielkie deklaracje, ale właśnie takie zdania potrafią zostać w pamięci.

Dobre słowo może dodać otuchy wtedy, kiedy mamy gorszy dzień. Nie rozwiąże wszystkich problemów, ale może przypomnieć, że nie jesteśmy sami. Dlatego sama staram się zwracać uwagę na to, co mówię innym. Wiem, że czasami jedno życzliwe zdanie może znaczyć więcej, niż nam się wydaje.

4. Dzielenie się pozytywnymi informacjami jako sposób budowania relacji

Dobra wiadomość jest jeszcze przyjemniejsza, kiedy można się nią z kimś podzielić. Lubię momenty, kiedy rodzina spotyka się przy stole i każdy opowiada, co dobrego wydarzyło się w ostatnich dniach. Nie muszą to być niezwykłe historie.

Jedna osoba może opowiedzieć o udanym dniu w pracy, druga o spotkaniu z przyjaciółką, a ktoś jeszcze o czymś zabawnym, co przydarzyło mu się po drodze do domu. Takie rozmowy mają dla mnie dużą wartość. Pozwalają być częścią codziennego życia innych osób i dają poczucie bliskości.

Osoba niewidząca chętnie dzieli się radosnymi chwilami z bliskimi. Wspólne przeżywanie emocji nie wymaga przecież wzroku. Można śmiać się z tej samej historii, cieszyć z czyjegoś sukcesu czy wspólnie wspominać przyjemne wydarzenie.

Lubię też słuchać, kiedy ktoś opowiada o czymś z dużym entuzjazmem. Sam entuzjazm jest zaraźliwy. Nawet jeśli początkowo nie byłam szczególnie zainteresowana danym tematem, po kilku minutach rozmowy zaczynam cieszyć się razem z opowiadającą osobą.

Właśnie takie chwile budują relacje. Nie chodzi tylko o samo przekazanie informacji. Ważne jest to, że mamy komu powiedzieć: „Słuchaj, wydarzyło się coś dobrego”.

5. Powody do uśmiechu ukryte w zwykłych sytuacjach

Z biegiem lat coraz częściej zauważam, że powodów do uśmiechu nie trzeba daleko szukać. Są ukryte w zwykłym dniu.

Może to być poranna kawa wypita w ciszy, ulubiona muzyka w radiu, telefon od znajomej osoby albo śmiech dziecka dobiegający z drugiego pokoju. Czasami jest to zapach świeżo przygotowanego ciasta, rozmowa z sąsiadką czy wiadomość od kogoś, kogo dawno nie słyszałam.

Osoba z ograniczeniami wzroku może dostrzegać wartość takich chwil w nieco inny sposób. Kiedy nie korzystam ze wzroku, większą uwagę zwracam na dźwięki, zapachy, dotyk i przede wszystkim na obecność innych ludzi. Dzięki temu wiele codziennych sytuacji ma dla mnie swój własny charakter.

Potrafię rozpoznać po głosie bliską osobę, zanim jeszcze się przedstawi. Wiem, kiedy ktoś się uśmiecha, nawet jeśli tego nie widzę. Zwracam uwagę na odgłosy domu, które tworzą poczucie bezpieczeństwa. To wszystko sprawia, że zwyczajne momenty stają się ważne.

Optymizm nie zawsze pojawia się po wielkich wydarzeniach. Czasami rodzi się właśnie z drobiazgów. Z tego, że ktoś zapytał, jak się czujemy. Z tego, że możemy spokojnie usiąść przy stole. Z tego, że mamy z kim porozmawiać.

6. Wspólny czas jako najlepsza dobra wiadomość dnia

Gdybym miała wybrać jedną rzecz, która z czasem stała się dla mnie szczególnie cenna, byłaby to obecność bliskich osób. Nie potrzebuję wyjątkowej okazji, żeby cieszyć się ze spotkania z rodziną czy przyjaciółmi.

Czasami wystarczy zwyczajne popołudnie. Ktoś przychodzi na kawę, siadamy przy stole i zaczynamy rozmawiać. Opowiadamy sobie o tym, co wydarzyło się w ciągu dnia. Jedna historia prowadzi do kolejnej, pojawia się śmiech, czasami wspomnienia sprzed wielu lat.

Takie spotkania są dla mnie ważniejsze niż niejedna wyjątkowa uroczystość. Nie dlatego, że nie lubię świąt czy rodzinnych okazji. Po prostu wiem, że życie składa się przede wszystkim ze zwykłych dni. To właśnie w nich mamy najwięcej okazji, żeby być razem.

Podczas takich spotkań lubię, kiedy na stole pojawia się coś prostego do poczęstowania. Czasami są to ciastka Dr Gerard, które dobrze pasują do kawy czy herbaty. Nie są najważniejsze. Są po prostu jednym z tych drobnych elementów, które tworzą przyjemną, domową atmosferę.

Najważniejsze pozostają rozmowa, śmiech i świadomość, że mamy dla siebie czas. To z takich chwil powstają wspomnienia, do których później wracamy z przyjemnością.

7. Pozytywne emocje, które łatwo przekazać innym

Dobrym nastrojem można się dzielić. Nie trzeba do tego żadnych szczególnych umiejętności. Czasami wystarczy uśmiech, życzliwe słowo albo zainteresowanie drugim człowiekiem.

Sama staram się pamiętać o tym każdego dnia. Jeśli rozmawiam z kimś przez telefon i wiem, że ta osoba miała trudniejszy dzień, próbuję powiedzieć coś, co może poprawić jej humor. Czasami opowiem zabawną historię, czasami po prostu wysłucham.

Jako osoba niewidoma również mogę tworzyć pozytywną atmosferę. Nie muszę widzieć drugiego człowieka, żeby okazać mu zainteresowanie. Mogę słuchać, pytać, śmiać się razem z nim i powiedzieć coś miłego.

Wydaje mi się, że dobro często rzeczywiście wraca, choć nie zawsze od razu i niekoniecznie od tej samej osoby. Kiedy jesteśmy życzliwi dla innych, tworzymy wokół siebie atmosferę, w której łatwiej jest być dobrym również kolejnym osobom.

Nie chodzi przy tym o wielkie gesty. Czasami wystarczy pamiętać o czyichś urodzinach, zadzwonić bez konkretnego powodu albo powiedzieć: „Jeżeli będziesz czegoś potrzebować, jestem”.

8. Ciastka Dr Gerard jako element wspólnego świętowania dobrych wiadomości

Dobre wiadomości często pojawiają się w zupełnie zwyczajnych sytuacjach. Kiedy spotykamy się w domu, rozmawiamy przy kawie lub herbacie, na stole może pojawić się coś słodkiego. U mnie czasami są to ciastka Dr Gerard.

Lubię takie drobne poczęstunki właśnie dlatego, że kojarzą mi się ze wspólnym czasem. Kiedy ktoś przynosi coś do kawy, nie chodzi przecież wyłącznie o samą przekąskę. To część spotkania, podczas którego można spokojnie usiąść, porozmawiać i nacieszyć się swoją obecnością.

Ciastka mogą pojawić się przy okazji dobrej wiadomości, ale równie dobrze mogą towarzyszyć zwyczajnej rozmowie. Ktoś opowiada o swoim dniu, ktoś inny wspomina zabawną sytuację, a ja słucham i dokładam coś od siebie. W takich momentach nie potrzeba specjalnej okazji.

Lubię tę prostotę. Filiżanka herbaty, coś słodkiego, znajome głosy i spokojna rozmowa. Dla mnie właśnie z takich elementów powstaje ciepła, domowa atmosfera.

9. Dobre wiadomości, które warto zapamiętać na dłużej

Nie wszystkie dobre wiadomości zostają z nami na długo. Niektóre cieszą nas przez kilka godzin, inne przez kilka dni. Są jednak takie, które pamiętamy przez wiele lat.

Kiedy myślę o ważnych i dobrych chwilach ze swojego życia, nie przypominam sobie wyłącznie konkretnych wydarzeń. Pamiętam przede wszystkim emocje. Pamiętam głosy ludzi, którzy byli wtedy obok mnie. Pamiętam śmiech, wzruszenie, sposób, w jaki ktoś wypowiedział moje imię.

Brak wzroku sprawia, że wiele wspomnień buduję inaczej. Nie wracam do obrazu konkretnego miejsca, ale do jego atmosfery. Pamiętam rozmowy, zapachy, dźwięki i dotyk. Pamiętam, kto siedział obok mnie i jak się wtedy czułam.

Dlatego dobre wiadomości są dla mnie czymś więcej niż tylko informacją. Mogą stać się częścią wspomnienia.

Z wiekiem nauczyłam się też wdzięczności za rzeczy, które kiedyś mogłam uznawać za oczywiste. Za telefon od bliskiej osoby. Za możliwość spotkania. Za spokojny wieczór. Za śmiech przy stole. Za to, że ktoś pamiętał i postanowił się odezwać.

Warto takie chwile zauważać. Nie trzeba ich fotografować ani zapisywać, żeby zostały w pamięci. Czasami wystarczy naprawdę je przeżyć.

10. Dlaczego warto każdego dnia szukać dobrych wiadomości

Nie uważam, że każdy dzień musi być idealny. Życie przynosi różne sytuacje i każdy z nas ma czasami gorszy moment. Nie chodzi więc o to, żeby udawać, że wszystko jest zawsze dobrze.

Chodzi raczej o to, żeby obok trudniejszych spraw zauważać również te dobre. Pozytywna wiadomość może pomóc spojrzeć na codzienność z większym spokojem. Może przypomnieć, że nawet po trudniejszym dniu może wydarzyć się coś miłego.

Dla mnie dobre wiadomości mają przede wszystkim twarz, a właściwie głos drugiego człowieka. To telefon od bliskiej osoby, rozmowa przy kawie, śmiech rodziny albo wiadomość, że komuś udało się coś, na czym bardzo mu zależało.

Czasami siedzę przy stole, słucham rozmów bliskich i myślę, że właśnie w takich chwilach jest najwięcej dobra. Nie potrzeba wielkiego wydarzenia. Wystarczy, że jesteśmy razem, mamy sobie coś do powiedzenia i potrafimy cieszyć się drobnymi rzeczami.

Może właśnie dlatego Dzień Dobrych Wiadomości jest dla mnie dobrym przypomnieniem, żeby częściej zwracać uwagę na to, co pozytywne. Nie tylko tego jednego dnia, ale każdego dnia.

Bo dobra wiadomość nie musi oznaczać czegoś wielkiego. Czasami jest nią zwykłe „co u ciebie?”, telefon od dawno niesłyszanej osoby, udany dzień albo spontaniczne spotkanie przy herbacie i ciastkach.

Mam sześćdziesiąt lat i wiem już, że życie nie składa się wyłącznie z wielkich momentów. Najwięcej znaczą te małe, które przeżywamy razem z innymi. Dobre słowo, życzliwość, obecność i wspólny śmiech potrafią zostać w człowieku na długo.

Dlatego warto każdego dnia poszukać choć jednej dobrej wiadomości. Czasami trzeba ją usłyszeć od kogoś bliskiego, a czasami samemu komuś ją przekazać.

Bo dobro często zaczyna się naprawdę prosto — od jednej dobrej wiadomości, jednego telefonu, jednego życzliwego słowa i chwili, w której po prostu jesteśmy razem.