Przygoda w sanatorium cz. IV

Witam. Nie często jeździ się do sanatorium. To był mój pierwszy pobyt. W Ciechocinku też nie byłam, a słyszałam o nim wiele. W podróży, i nie tylko towarzyszyły mi słodycze ,,Dr Gerard:. Ciasteczka Krakersy Max solone, Draże, spacerowały ze mną, dzień w dzień. W pokoju trzyosobowym było nas tylko dwie, z czego bardzo się cieszyłyśmy. Moje dni polegały na jedzeniu, zabiegach i bardzo długich spacerach. Niestety, na zabawy nie chodziłam. Bo koleżanka z pokoju nie była tym zainteresowana, miała prawie osiemdziesiąt lat. Samej mi nie wypadało. Natomiast z Biszkoptami Pałeczkami Kremowymi ,,Dr Gerard” przeszliśmy Ciechocinek wzdłuż i wszerz. Klimat mi bardzo odpowiadał, ciśnienie idealne. Spacery wokół tężni, sprawiały mi wielką frajdę. Kiedy się już zmęczyłam spacerkiem, siadałam w chłodnym miejscu, i wyciągałam z plecaki słodycze ,,Dr Gerard”. Było naprawdę cudnie, Pogoda dopisała, cały czas słońce, a jeżeli był deszcz to tylko w nocy. Trzy tygodnie minęły szybko. Trzeba było z powrotem zapakować wielką walizkę, w której znajdowały się rzeczy ,których wcale nie potrzebowałam na tym wyjeździe. Ponownie zaopatrzyłam się w ciastka Krakersy Max solone oraz Draże ,,Dr Gerard” na drogę, i ruszyłam do domu. Mówiąc szczerze, już za nim tęskniłam. Przez telefon poprosiłam rodzinkę, o kilka przysmaków za którymi tęskniłam. Nie omieszkałam poprosić męża o słodycze ,,Dr Gerard”. Takie ciasteczka zawsze dobre są na powitanie. Pozdrawiam.

Przygoda w sanatorium cz. III

Witam. Jak wspominałam w poprzednich postach, wyruszyłam do sanatorium w Ciechocinku, razem z ciasteczkami ,,Dr Gerard”. W podróży towarzyszyły mi słodycze takie jak: Krakersy Max solone, Draże oraz Biszkopty Pałeczki Kremowe. Po dziewięciu godzinach byłam na miejscu. Z dworca PKS, jeżeli można to nazwać dworcem, do ośrodka miałam blisko. Z wielką walizką, i z wielkim plecakiem, pomału poczłapałam do miejsca gdzie miałam spędzić najbliższe trzy tygodnie. Przy recepcji stały tłumy ludzi. Ogarnęłam wzrokiem, i stwierdziłam, że jestem najmłodsza. Sięgnęłam po ciasteczko Draże, i udałam się do kolejki. Kiedy przyszła moja kolej, panie skierowały mnie do pielęgniarki itd. Po godzinie mogłam udać się do pokoju. Miałam szczęście, byłam jeszcze sama. Mogłam wybrać sobie łózko, szafkę itp. rzeczy. Rozsiadłam się na łóżku, ponownie sięgnęłam po ciastka tym razem były to Biszkopty Paluszki kremowe,,Dr Gerard”, i zaczęłam się rozpakowywać. Po pół godzinie poszłam na kolację. Przy moim stoliku, siedziały trzy panie. Zapoznałyśmy się, i zaczęłyśmy jeść kolację. Wróciłam  do pokoju, i nie miałam już siły na nic. Pokój miałam trzy osobowe. Był balkon. Było nie źle. Pierwszej nocy byłam sama. Rano śniadanie, i takie tam rzeczy. Zabiegi. Kiedy wróciłam do pokoju, miałam już koleżankę. Koleżanka była w wieku mojej babci.  Ale, bardzo miła. Poczęstowałam ją ciasteczkiem ,,Dr Gerard”, i chwilę rozmawiałyśmy. Potem musiałam iść na kolejny zabieg. I jeszcze jeden post poświęcę pobytowi w sanatorium. Pozdrawiam.

wolontariat w bibliotece

Teraz gdy we wrześniu zaczął się rok szkolny, od razu zaczęły się też zebrania z rodzicami. Poszedłem więc na takie, do klasy mojego syna Wojtusia. Bardzo miła pani wychowawczyni Edytka przedstawiła nam program nauczania ,składki na ubezpieczenie, propozycję wycieczki szkolnej ,ale miała też do nas pewną prośbę. Powiedziała, że każdego roku w tym czasie co odbywają się zebrania szkolne ,czyli w każdą trzecią środę każdego miesiąca, grupa chętnych rodziców oprawia książki w bibliotece. Dodała ,że nasza biblioteka ma bardzo duży księgozbiór ,a sama pani bibliotekarka nie jest w stanie oprawić dużą ilość nowych książek w okładki foliowe i też wymieniać stare bardzo zniszczone okładki. Dlatego poprosiła nas,by to przemyśleć i by zgłosiła się grupka chętnych rodziców, którzy będą mogli to zrobić w przyszłym miesiącu. Pomyślałem sobie, że namówię mojego kolegę Grzegorza ,którego syn chodzi do klasy z moim Wojtusiem i na pewno znajdą się jeszcze ze dwie fajne mamy i razem możemy pooprawiać trochę książek. Jak się okazało ,nasza grupka rodziców oprawiła największą liczbę książek, zajadając przy tym przepyszne słodycze z firmy Dr. Gerard, które przyniosła jedna z mam . Pani Edytka była z nas bardzo zadowolona i w następnym miesiącu poczęstowała nas w podziękowaniu pysznymi muffinami z pryncytorcikiem.Przepis na nie można znaleźć na stronie firmy Dr.Grerard."Składniki
2 szklanka mąki,3/4 szklanka cukru,1/2 szklanka oleju
1 szklanka maślanki,3/4 szklanka cukru,1/2 szklanka oleju
2 jajka,1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia
łyżka kakao,kieliszek rumu,PryncyTorcik dr Gerard
śmietanka kremówka
Sposób przygotowania:Białka oddzielić od żółtek, białka ubić na sztywną pianę. Wszystkie suche składniki połączyć w jednym naczyniu, w drugim połączyć wszystkie mokre, ostrożnie wsypywać suche do mokrych cały czas mieszając, na koniec dodać ubite białka. Surowe ciasto przełożyć do papilotek; do każdej babeczki włożyć połowę PryncyTorcika (tak by nie wystawał ponieważ się spali). Piec przez 20 minut w temp. 200 stopni.Upieczone i wystygnięte babeczki ozdabiać ubitą śmietaną kremówką następnie wbijać w nią połówki ProncyTorcików".

bal przebierańców

W przedszkolu do którego chodzi moja siostrzenica Zuzia miał się odbyć bal przebierańców, na końcu którego dzieciaki miały w śród siebie wybrać najlepszy strój chłopca i dziewczynki. Po powrocie z przedszkola do domu Zuzia zaczęła rozmyślać kim mogłaby zostać. Moja siostra Agnieszka zaproponowała ,że mogłaby być królewną. Zuzia twardo zaprotestowała ,że tak nie może być, bo chyba wszystkie jej koleżanki będą królewnami. Chwilę pomyślała i powiedziała, że będzie czarodziejką. Przypomniała sobie ,że ma bardzo ładną niebieską sukienkę z tiulowymi falbankami i zrobimy jej tylko do tego czapkę czarodziejki. Następnego dnia moja siostra kupiła błyszczący brokatowy niebieski bristol i niebieski tiul. Z bristolu zrobiliśmy piękną szpiczastą czapkę dopasowaną do główki Zuzi, a żeby jej nie spadała miała zamocowaną pod bródką gumeczkę. Ze szpica czapeczki zwisał niebieski tiul. W tym czasie gdy robiliśmy czapkę podjadaliśmy sobie nasze ulubione słodycze z firmy Dr. Gerard. Z pozostałych niebieskich kawałków bristolu powycinaliśmy błyszczące gwiazdki, które później na taśmie dwustronnej ponaklejaliśmy do sukienki Zuzi .Moja siostrzenica była bardzo zadowolona z końcowego  wyglądu stroju, a jak się później okazało to jej kostium został wybrany jako najlepszy strój dziewczynki. Po balu przebierańców pojechaliśmy zadowoleni do cukierni na pyszne muffuiny z pryncytorcikiem.Przepis na nie można znaleźć na stronie firmy Dr.Gerard. "Składniki:2 szklanka mąki,3/4 szklanka cukru
1/2 szklanka oleju,1 szklanka maślanki,3/4 szklanka cukru
1/2 szklanka oleju,2 jajka,1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia,łyżka kakao,kieliszek rumu
PryncyTorcik dr Gerard,śmietanka kremówka
Sposób przygotowania:Białka oddzielić od żółtek, białka ubić na sztywną pianę. Wszystkie suche składniki połączyć w jednym naczyniu, w drugim połączyć wszystkie mokre, ostrożnie wsypywać suche do mokrych cały czas mieszając, na koniec dodać ubite białka. Surowe ciasto przełożyć do papilotek; do każdej babeczki włożyć połowę PryncyTorcika (tak by nie wystawał ponieważ się spali). Piec przez 20 minut w temp. 200 stopni.Upieczone i wystygnięte babeczki ozdabiać ubitą śmietaną kremówką następnie wbijać w nią połówki ProncyTorcików".

„Powtórka z rozrywki dla niewidomych”

Kolejnym miłym akcentem ze strony pani Liliany było zorganizowanie, kolejnych w tym roku, warsztatów tanecznych dla niewidomych i niedowidzących. Brały w nich udział również osoby widzące, które miały możliwość założenia opaski na oczy na czas warsztatów. Doświadczenie, jakie osoby widzące mogły przeżyć wspólnie z niewidomymi, było bezcenne. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że było to swego rodzaju „rozdarcie ciała i umysłu między światłem a ciemnością”. W miniony weekend we trójkę mogliśmy uczestniczyć w imprezie integracyjnej. Otóż od godziny 11:30, w sobotę, w gronie około 30 osób, drugi raz w tym roku rozpoczęliśmy uruchamianie wszystkich zmysłów w celu odkrywania nowych wrażeń i bodźców dotykowych w trakcie nauki i zabawy tańcem. Jeśli mowa o zmysłach, to nie bez kozery powiem, że zmysł smaku też miał swój udział w tej zabawie integracyjnej. Otóż podczas pierwszej przerwy kawowej okazało się, iż można było sprawdzić oraz przetestować swoje kubki smakowe. Wszystko to za sprawą szerokiej gamy słodyczy. Nawet Dr Gerard miał przyjemność uczestniczyć w tym gronie, prezentując takie słodkie wyroby, jak: ciasteczka Szkolne, ciastka Vit’AM Milk and Chocolate i jeszcze Gingerbreads – Pierniczki z nadzieniem wieloowocowym w polewie kakaowej. Bez wątpienia słodki przerywnik kawowy był wyjątkowy w programie warsztatów, ale i całe warsztaty również odbyły się w niesamowicie rodzinnej atmosferze, a zakończyły się wielkim niedosytem i oczekiwaniem na kolejne.

Przygoda w sanatorium cz.II

Witam. W poprzednim poście, wspomniałam o wyjeździe na leczenie sanatoryjne. Wiadomość tą otrzymałam kilka tygodni wcześniej. List z powiadomieniem otworzyłam w towarzystwie słodyczy ,,Dr Gerard” czyli ciastek Draży. Umiliły mi ciasteczka wiadomość, że wybieram się do Ciechocinka. I tak nadszedł ten dzień. Wsiadłam do autobusu, w którym miałam spędzić kolejne dziewięć godzin. Wielka walizka zapakowana była w bagażniku, a przy mnie zostały kanapki oraz ciastka Krakersy Max solone ,,Dr Gerard”. Na początku nic się nie działo, spokój i cisza, dopiero po dwóch godzinach, z jednych z większych miast zaczęło być głośniej. Do autobusu wsiadły trzy panie, które też jechały do sanatorium. Od razu wymieniały się swoimi wiadomościami, co , gdzie i kiedy. Nastawiłam uszy, chrupiąc pyszne ciastka Krakersy Max solone,,Dr Gerard”. Panie opowiadały, że już były, w jakiś sanatoriach itp. rzeczy. Fajnie było posłuchać, chociaż wiem, że to nie ładnie tak podsłuchiwać. Od pań dowiedziałam się, kilku ciekawych rzeczy. Przecież w to miejsce jechałam po raz pierwszy. Jedna paczka ciastek zniknęła z mojej torby, rozpoczęłam drugą, a panie wcale nie kończyły swoje opowieści. Po dwóch godzinach rozmów, panie zasnęły. I ja także. Drzemałam około godziny. Jeszcze trochę i będę na miejscu. Znów sięgnęłam po ciastka Draże ,,Dr Gerard”. i rozmyślałam co mnie czeka na miejscu. I co dalej było, to w kolejnym poście. Pozdrawiam.

Dr Gerard na wycieczce część 2.

Dr Gerard na wycieczce część 2.

Ciąg dalszy wycieczki po Żelazowej Woli. Z nią właśnie kojarzy się nasz znany w całym świecie Fryderyk Chopin. Wiele wycieczek z zagranicy odwiedza to muzeum. Również kiedy my zwiedzaliśmy równocześnie były grupy z Japonii i Belgi. Dla tej grupy o 2 odbył się koncert fortepianowy. Mieliśmy okazje posłuchać. Zobaczymy zrekonstruowane mieszkanie, sypialnie, piekarnie, alkierz fotografie rodziny Chopin pamiątki, nuty oraz fortepian. Chodząc po parku możemy słuchać muzyki rozchodzącej się i nadającej klimat temu wyjątkowemu miejscu. Porobiliśmy piękne zdjęcia zwłaszcza, że pogoda była wymarzona. Potem krótka przerwa na ławeczce na herbatę i ciastka szkolne dr Gerarda z nadzieniem agrestowym. Potem obiad w warszawie i zwiedzanie Wilanowa. Najpierw pałac króla Jana III Sobieskiego, który zatrzymał pochód Turków przez Europę i zyskał przydomek nieustraszonego lwa. Król i mieszkał w nim ze swoją żoną Marysieńka gdzie możemy zobaczyć ich komnaty oraz gabinet Chiński, Holenderski, Starożytności i muzeum Potockich. Zwiedzanie zaczęliśmy od sali białej gdzie sympatyczna pani przewodnik opowiedziała nam historie pałacu i życia władców. Zobaczyliśmy w niej wizerunki właścicieli kolejnych pałacu. W bardzo dobrym stanie i co ważne wyposażony. Robi wrażenie uważam, że trzeba go zwiedzić. Mieliśmy okazje zobaczyć rekonstrukcje ubiorów dziecięcych od XVII do XIX wieku. A park zapiera dech stylowe rzeźby, fontanny, potok, roślinność tworzą bajkową kompozycję. Mamy tyle pięknych miejsc do zwiedzania w naszym kraju.