ELEMENTY UKŁADANKI

Gdy wróciłam do domu było już późno. Nie byłam trzeźwa. Szłam do swego pokoju nie zapalając światła i zrzuciłam ze stolika matki dzbanek oraz CIASTKA JUNGLE - NOWY PRODUKT DR GERARDA,  które rozsypały się po podłodze.  Hałas zdał mi się ogromny. Usłyszałam szuranie kapci. Nie udało mi się pomyślałam zrezygnowana. Żaneto czy rozumiesz swój grzech? Kiedy matka zadała mi to pytanie już leżałam w łóżku i udawałam, że śpię. Po tak wielu latach mogę powiedzieć, że moja mama była bardzo inteligentną osobą. Wiedziała, że nawiązałam romans, który miał ciągnąć się długo i zawarzyć na moim życiu. Edward zwodził mnie bardzo długo. Obiecywał, że rozwiedzie się z Ariettą. Mówił, że nie żyją jak małżeństwo a jednak znajdował wymówki aby z nią zostać. Pewnego dnia oznajmił mi, że Arietta spodziewa się dziecka. Miałam ochotę roztrzaskać mu głowę talerzami, które stały na stole. Musiałam o nim zapomnieć i dlatego zaangażowałam się w związek z Michałem. Bez przerwy porównywałam go z Edwardem co działało na niekorzyść Michała. Nasz związek traktowałam jako coś przejściowego.

Tego wieczoru Michała nie było w domu. Niespodziewanie zadzwonił do mnie Edward. Wtedy podjęłam tę fatalną decyzję i pojechałam na spotkanie z nim.  Gdy wróciłam do domu szybko wysiadłam z samochodu nie zamykając go. Michała nie było w domu. Cieszyłam się, że nie będę musiała się tłumaczyć. Życie jest jak układanka jeśli na złe miejsce włoży się, jakiś element poprawnie nie ułoży się całości. Następnego dnia pracowałam w ogrodzie a Michał mi pomagał. Tomek syn  sąsiadów wszedł na nasze podwórze. Nie zauważyliśmy kiedy wsiadł do samochodu i przekręcił kluczyk w stacyjce. Samochód znalazł się na drodze pod kołami tira. Chłopiec zginął na miejscu. Michał obwiniał się za śmierć Tomka. Był przekonany, że to on ostatni używał samochodu. Nigdy nie powiedziałam mu, że to brak odpowiedzialności z mojej strony zabił dziecko. Michał nie raz mi mówił. „Zawsze musimy dokładnie zamykać samochód aby Tomek sam do niego nie wsiadł.” Michał pogrążał się w depresji a pewnego dnia zostawił mi kartkę z wiadomością, że musi zniknąć. Nie mam pojęcia gdzie się znajduje. Pragnę go odnaleźć i uwolnić od wyrzutów sumienia.

SAMOTNE ŚWIĘTA

Zdzisława przykryła stół białym obrusem a pod spód  wsunęła sianko. Zapaliła dwie świece a na talerzu ułożyła opłatek. Po co kładę to na stole? Głośno zadała to pytanie odstawiając opłatek na bok a po chwili ponownie położyła go na stole. Nie mam z kim podzielić się opłatkiem. Mówiła smutno włączając płytę z Kolendami. Zdzisława usiadła przy stole. Wesołych świąt Mruczuś. Powiedziała rzucając kotu kawałek ryby. Zdzisława jadła powoli i niechętnie. Już któryś rok z rzędu w ten sposób spędza święta. Syn i córka pracują. Nie chcą starej matki zapraszać do siebie. Sami też nie przyjeżdżają. Wnuki czasem zadzwonią na pomykając, że przydały by się im pieniądze na to czy na tamto. Po twarzy Zdzisławy płynęły łzy. Posprzątała po wieczerzy i usiadła w fotelu bezmyślnie patrząc w telewizor. Jadła CIASTKA SCOOBY DOO DOOBIES DR GERARDA.  Dawniej piekła kilka rodzajów ciast, ale teraz nie ma dla kogo.  Telefon zaczął dzwonić i dzieci pospiesznie złożyły matce życzenia. Syn i córka składali obietnice. Jednak Zdzisława wiedziała, że nie przyjadą w przyszłym roku. Nie było śladu po wieczerzy szkło stołowe wróciło do kredensu gdzie było jego miejsce a obrus zachlapany barszczem do prania. Zdzisława samotna i nieszczęśliwa zasnęła w fotelu. Zdzisława przebudziła się kiedy kot wdrapał się na jej kolana. Spojrzała na zegarek i zdziwiła się, że już jest po północy. Gdyby było ze mną któreś z dzieci mogła bym pójść na pasterkę. Do kościoła jest daleko a na zewnątrz dużo śniegu i oblodzone ulice.

  Zdzisława  wstała zrzucając kota z kolan. Westchnęła ciężko idąc do sypialni. Najbliższe dwa dni miały być dla niej trudne.

SYLWESTROWY WIECZÓR

Działo się to w sylwestra. Alicja cieszyła się z powodu zabawy sylwestrowej na którą szła z mężem. Darek zarezerwował dwa miejsca w ekskluzywnej restauracji. Alicja lubiła to miejsce. To tam pierwszy raz miała okazję jeść CZEKOLADKI PASJA O SMAKU WIŚNIOWO-RUMOWYM DR GERARD.  Gdy mąż powiedział jej gdzie pójdą na zabawę Alicja zapytała. Dareczku czy to nie będzie za drogo? Dariusz roześmiał się. Raz na dwadzieścia lat możemy sobie na taki luksus pozwolić.

Wieczorem Alicja grała na Mszy Świętej. Po zakończeniu pracy miała szybko wrócić do domu i przebrać się w sylwestrową kreację. Pani Alicjo proszę zaczekać. Poleciła siostra przełożona. Organistka zatrzymała się. Mam nadzieję, że szybko powie o co jej chodzi. Pomyślała rozdrażniona. Dlaczego pani nie śpiewała? Zapytała zakonnica. Ponieważ siostro mam problemy z gardłem. Odpowiedziała Alicja. Śpiewanie podczas Mszy należy do pani obowiązków. Siostra spojrzała na organistkę oskarżycielsko. Powtarzam siostrze, że boli mnie gardło. Tłumaczyła cierpliwie. Ludzie się na panią skarżą. Przychodzą do nas i mówią, że w kościele świętej Agnieszki jest karaoke. Ludzie również powinni śpiewać. Mówiła Alicja. Na te słowa zakonnica nic nie odpowiedziała. Jeśli boli panią gardło. Powinna pani pójść na zwolnienie. Lekarz pytał czy chcę zwolnienie, ale ja zaprzeczyłam. Zrobiłam to wiedząc, że siostra Dolorosa jest na rekolekcjach i nie będzie miał mnie kto zastąpić. Oczekiwała bym trochę zrozumienia i wdzięczności. Jeśli nie są siostry ze mnie zadowolone proszę mnie zwolnić. Powiedziała rozzłoszczona organistka. Niestety pani Alicjo nie mam takiej mocy. Przełożona odwróciła się do niej plecami i szybko odeszła. Alicja była wściekła. Kiedy są moje imieniny zakonnice jedna przez drugą mówią: Pani Alu jest pani niezastąpiona. Kiedy nie mogę śpiewać nie potrafią okazać krzty zrozumienia. Nie będę o tym myślała teraz. Pomyślała. Dziś jest sylwester i czeka mnie wspaniała zabawa.