wtorek, 1 marca 2022

plama na dywanie

Ostatnio mój syn który chodzi do drugiej klasy podstawówki zgłosił mi że skończył mu się atrament do pióra a przy okazji stwierdził że mógłbym mu kupić też nowe kredki i farbki bo tamte już mu się troszeczkę od września pokończyły więc jest taki fajny czas na uzupełnienie .Tak też zrobiliśmy .Po zakupach gdy przyszedłem do domu i wszystko wykładał mój syn i zaczął oglądać to powiedział że chyba  pomyliłem kolor atramentu bo to jest chyba czarny a nie niebieski. Zdziwiony w tym zamieszaniu wypuściłem szklane opakowanie atramentu z pudełka .Upadło na podłogę tak niefortunnie że się rozbiło a  część atramentu zachlapała brzeg dywanu. Bardzo żeśmy się tym zmartwili  ale powiedzieliśmy sobie że będziemy jakoś to czyścić. Zaraz w ruch poszły gąbki i różne płyny do czyszczenia. Jednak cały czas coś zostawało .Potem znalazłam jakieś mleczko do czyszczenia i też coś zostało. Zaczęliśmy szukać na internecie jakiegoś przepisu na usuwanie plam atramentowych ale do końca coś nam zostawało. Stwierdziliśmy z  synkiem że nic innego nam nie zostało jak tylko zwinąć dywan i zawieźć do punktu gdzie jest czyszczenie dywanów. Tak też zrobiliśmy .Pojechaliśmy i zostawiliśmy tam dywan. Pani go obejrzała i powiedziała że będzie to bardzo szybka robota że nawet możemy na to zaczekać .W tym czasie poszliśmy sobie do cukierni by kupić nasze ulubione słodycze z firmy Dr Gerard. Po jakieś  godzinie przyszliśmy do tego punktu. Jak się okazało to wszystko było wyczyszczone. Zadowoleni pojechaliśmy do domu.

olimpiada

 

Ostatnio z paczką moich przyjaciół często oglądamy relacje telewizyjne z igrzysk olimpijskich z Pekinu. Jakoś tak się teraz zrobiło że Polacy są dosyć słabi w  zdobywaniu medali. Nie mamy ich za dużo. Prawie wcale ich nie mamy.  Indywidualnie tylko Dawid Kubacki chyba zdobył medal. Były duże szanse że nasza saneczkarka coś zdobędzie że nasze łyżwiarki coś zdobędą ale jakoś czy to przez pandemię czy w sumie nie wiadomo dlaczego jakoś im się nie udaje. Tak czy tak spotykamy się ze znajomymi raz u nich raz u mnie raz jeszcze u kogoś innego i oglądamy sobie relacje z igrzysk. Dyskutujemy oczywiście o szansach jakie mają nasi i zajadamy wtedy nasze ulubione ciastka kruche korzenne Cookie Man popijamy herbatkę czy kawę i snujemy nadzieję na medale. Ostatnio oglądaliśmy drużynówkę w skokach narciarskich. Był to ostatni występ naszych skoczków i  w sumie okazało się do tego że nasi nie zdobyli medalu. Przyczynił się bardzo wiatr który różne warunki stwarzał dla skoczków. Może to do końca nie było dla wszystkich równe bo inaczej udałoby nam się coś zdobyć. ponieważ nasi skakali dosyć powtarzalnie ale w sumie  z braku odległości brakło punktów. Też tym razem piliśmy sobie kawkę i do tego zajadaliśmy pierniki.  

omlet

Ostatnio bardzo polubiłem omlety mojej żony Ewy. Troszkę się zmartwiłem  gdy powiedziała mi że wyjeżdża na kilka dni z pracy na sympozjum naukowe. Zastanawiałem się jak ja teraz będę sobie sam przygotowywał te omlety Poprosiłem ją żeby mnie jeszcze przed swoim wyjazdem nauczyła je robić. Poszliśmy więc razem do kuchni. Ewa kazała mi włożyć 3 łyżki płatków owsianych do miski od miksera i wbić 2 całe jajka. Nalać około 3 łyżki mleka to wszystko razem zmiksować. Zostawić na na odczekanie tak na około 10 minut żeby płatki napęczniały. W tym czasie obrałem sobie jabłko i kroiłem w drobną kosteczkę. Gdy patelnia się mi rozgrzała i płatki odpowiednio  nasiąkły wylałem tę masę na patelnię. Gdy tylko troszkę się to podpiekło to na wierzch wysypałem pokrojone w kosteczkę jabłka. Przyklepałem jeszcze packą troszeczkę te jabłka do tej masy posypałem cynamonem i za chwilę odwróciłem omleta na drugą stronę przy pomocy talerza. Byłem z siebie bardzo zadowolony wiedziałem że teraz będę każdego ranka robił sobie takiego omleta chyba że na zmianę żona podpowiedziała mi drugi przepis który był troszeczkę inny bo do masy z płatkami i jajkami dodawałem 2 garści szpinaku zielonego. Wiedziałem że będę sobie świetnie radził. Za to że żonka mnie nauczyła zrobić omlety to ja przygotowałem dla niej kawkę do której zjedliśmy pyszne kruche ciastka korzenne Cookie Man 

nowy kwietnik

 

W moim mieszkaniu jest bardzo dużo kwiatów doniczkowych. Od lat hoduję storczyki .Mam też dużo pelargonii paprotek i nawet kaktusów. Jak się okazuje  między tymi kwiatami też są jeszcze inne kwiaty doniczkowe a tyle ich się nagromadziło że już brakło mi miejsca na parapetach na różnych komodach czy szafkach więc stwierdziłem że muszę zakupić jakiś nowy kwietnik. Zacząłem przeszukiwać fora internetowe. Znalazłem bardzo fajny metalowy kwietnik który mocuje się jedną podstawą  do podłogi a  drugą podstawą do sufitu i są to takie metalowe słupki do których co jakąś wysokość nakłada się zawieszki na kwiaty doniczkowe .Stwierdziłem że właśnie o coś takiego mi chodzi .Zamówiłem taki kwietnik i już po trzech dniach miałem go w domu .Złożyłem według instrukcji . Do pomocy musiałem poprosić sąsiada by mi wywiercił dziury w suficie i w podłodze.Gdy wszystko dokręciłem to później już tylko według uznania wkładałem sobie nakładki na kwiaty doniczkowe. Od góry dawałem wiszące długie paprotki trochę niżej pelargonie a na sam dół kaktusy ponieważ one nie musiały sięgać do ziemi żadnymi liśćmi .Zadowolony ze swojej pracy na koniec dnia zjadłem sobie moje ulubione słodycze z firmy Dr Gerard i oglądałem mój fajny nowy kwietnik.

mycie tira

Razem z żoną mieszkamy w domku jednorodzinnym niedaleko trasy prowadzącej w kierunku naszej granicy z  Niemcami. Jak się okazało kilka lat temu moja żona dowiedziała się że jej kuzyn mieszka i pracuje w Niemczech i od kilku lat poszukiwał rodziny w Polsce. Oczywiście się z nim skontaktowaliśmy i serdecznie zaprosiliśmy go do siebie. Od tamtego czasu nasz kuzyn Jacek bo tak już mówiliśmy że to jest nasz kuzyn przyjeżdżał do nas regularnie co jakiś czas. Opowiadał nam o swojej pracy. Dowiedzieliśmy się że pracował w firmie transportowej a dokładnie to jeździł tirem. Powiedział że kiedyś gdy będzie miał trasę przez Polskę w kierunku Ukrainy czy innego państwa wschodniego to do nas wstąpi tym swoim wielkim samochodem. Tak też ostatnio zrobił. Wcześniej oczywiście zadzwonił że  chciałby się u nas chwilkę zatrzymać żeby odpocząć. Oczywiście zaprosiliśmy go. Po obiedzie pogadaliśmy sobie a potem zapytał mnie czy nie mógłbym mu pomóc trochę umyć jego tira bo w trakcie dojazdu do nas spotkała go burza i potem  była droga  w remoncie trochę zabłocona i jest dosyć brudny. Oczywiście się zgodziłem. Wciągnąłem swojego karchera i drabinkę a potem pomogłem kuzynowi myć jego olbrzymi samochód. Po skończonym myciu czekała na nas moja żona z pysznymi słodyczami z firmy Dr Gerard i dużą kawą dla mnie i dla Jacka a na dodatek dostaliśmy jeszcze  fajne pierniki z tej firmy.  


drużynówka

 

Ostatnio z paczką moich przyjaciół często oglądamy relacje telewizyjne z igrzysk olimpijskich z Pekinu. Jakoś tak się teraz zrobiło że Polacy są dosyć słabi w  zdobywaniu medali. Nie mamy ich za dużo. Prawie wcale ich nie mamy.  Indywidualnie tylko Dawid Kubacki chyba zdobył medal. Były duże szanse że nasza saneczkarka coś zdobędzie że nasze łyżwiarki coś zdobędą ale jakoś czy to przez pandemię czy w sumie nie wiadomo dlaczego jakoś im się nie udaje. Tak czy tak spotykamy się ze znajomymi raz u nich raz u mnie raz jeszcze u kogoś innego i oglądamy sobie relacje z igrzysk. Dyskutujemy oczywiście o szansach jakie mają nasi i zajadamy wtedy nasze ulubione ciastka kruche korzenne Cookie Man popijamy herbatkę czy kawę i snujemy nadzieję na medale. Ostatnio oglądaliśmy drużynówkę w skokach narciarskich. Był to ostatni występ naszych skoczków i  w sumie okazało się do tego że nasi nie zdobyli medalu. Przyczynił się bardzo wiatr który różne warunki stwarzał dla skoczków. Może to do końca nie było dla wszystkich równe bo inaczej udałoby nam się coś zdobyć. ponieważ nasi skakali dosyć powtarzalnie ale w sumie  z braku odległości brakło punktów. Też tym razem piliśmy sobie kawkę i do tego zajadaliśmy pierniki.  

czapka

 

Moja żona Ewa w okresie jesiennym zimowym aż do wiosny chodzi sobie zawsze w czapce do różnych kurtek czy do płaszczy. Była to czapka czarna z kolorowymi cekinkami. Bardzo się zmartwiła gdy się okazało że w tamtym roku gdzieś ją jakoś zgubiła. Powiedziałem jej żeby się nie przejmowała że pójdziemy razem do sklepu i kupi sobie nową. Tak też zrobiliśmy. Ponieważ zrobiło się już trochę zimno to chodziła w innych czapkach takich które mniej lubiła ale stwierdziła że to nie jest to i teraz chociaż jest już luty i jeszcze tej czapki zostało może na dwa trzy miesiące chodzenia to jednak coś musimy kupić. Poszliśmy razem więc do sklepu. Przymierzała różne czapki z pomponami gładkie odwijane. Przeważnie mierzyła czarne. Nie mogła sobie jakoś znaleźć dla siebie odpowiedniej. Zrobiliśmy więc sobie przerwę i skoczyliśmy sobie do galerii. Kupiliśmy kawę a do niej zjedliśmy pyszne  kruche ciastka korzenne Cookie  Man. Po przerwie powiedziałem do Ewy że idąc tutaj widziałem jeszcze jeden sklep z czapkami i może tam coś znajdziemy i tam poszliśmy. Od razu Ewie rzucił się w oko stojak z czapkami na której zobaczyła czarną zawijaną czapkę podobną do czapki Smerfetki łapniętą  z tyłu. Bardzo mi się też spodobała. Ewka ją sobie kupiła i bardzo fajnie wyglądała. Była bardzo zadowolona i wracając wstąpiliśmy jeszcze raz do cukierni na pierniki.