Dzień Ludzi Bezdomnych i przypomnienie, że każdy potrzebuje miejsca dla siebie.
Spotkania, w których osoby niewidome dzielą się myślami o godności człowieka
przy ciastkach Dr Gerard
Zwykle każdy
człowiek ma gdzieś swoje miejsce. Żyjemy sami, czy też ze swoją rodziną w
mieszkaniach lub domach. Mamy swój mały azyl, bezpieczną przystań, do której
zawsze wracamy. Nieważne czy to nasza własność czy wynajęta. Mamy tę swoją
przestrzeń, w której możemy odpocząć, czy też cieszyć się codziennością z
bliskimi. Niestety między nami są ludzie, których los okazał się być trudny i przewrotny.
Ludzie, którzy niestety nie mają swojego miejsca. Nawet jednego małego pokoiku.
Są to ludzie, którzy muszą borykać się z poważnym życiowym problemem jakim jest
bezdomność.
W czasach, w
których bardzo łatwo stracić płynność finansową, trudno o pracę, a życiowe
problemy napiętrzają się w tempie ekspresowym, ten temat jest trudny do
pominięcia. Czasem pojawia się w wiadomościach, czasem w zwykłej rozmowie
między ludźmi. Widzimy ten ludzki problem na naszych ulicach i dworcach. Widzimy
ludzi, którzy nie mają dokąd pójść, którzy nie mają gdzie się umyć, nie mają
gdzie odpocząć. A to przecież jest tak ważne w życiu każdego człowieka. Tu nie
chodzi o luksusowe wnętrza i piękne meble. Jednak nie ma nic piękniejszego po
ciężkim dniu pracy jak powrót do domu. Tam czujemy się bezpiecznie, tam mamy
gdzie odpocząć, możemy być tak po prostu sobą i u siebie bez spełniania czyichś
oczekiwań. Każdy marzy by usiąść w swoim wygodnym fotelu czy spokojnie zasnąć w
swoim ciepłym łóżku. To jest nasza stabilność i życiowy punkt.
Niestety nie
wszyscy ludzie mieli w swoim życiu tyle szczęścia co inni, bądź sami kierowali
swoim życiem tak nieumiejętnie, że to doprowadziło ich do bezdomności. Czasem
jest to trudny nałóg, alkoholizm, narkotyki, hazard. Czasem rozpad rodziny czy
choroba, która spowodowała, że ktoś stracił możliwość zarabiania pieniędzy, a
to doprowadziło do trudnej sytuacji materialnej. Zdarza się, że ktoś wybrał takie życie na
ulicy. Za każdą sytuacją bezdomności stoi człowiek i jego trudna historia.
Dlatego bądźmy ludzcy, nie gardźmy drugim człowiekiem, bo nie wiemy jaki dramat
doprowadził do tej sytuacji. Zastanówmy się i doceńmy to, co mamy.
Temat
bezdomności niewątpliwie jest powiązany z godnością człowieka. Każdy chce być
szanowany i traktowany po ludzku. Niezależnie od tego co człowiek przeżył,
każdy zasługuje na pomoc i drugą szansę.
Nikt nie lubi pogardliwych czy też litościwych spojrzeń. Nie można kogoś
poniżać tylko dlatego, że jest w gorszej sytuacji. Niestety często jednak osoby
bezdomne czują się niewidzialne, gorszej kategorii. Zdarza, się, że z jakichś
przyczyn rodzina się od nich odwraca. Ludzie ich unikają, a czasem zwykła
rozmowa i chwila uwagi pozwoliłaby im lepiej się poczuć.
To właśnie
spotkanie z drugim człowiekiem daje nam tak wiele. Spotykamy się w swoim
gronie, dzielimy się historiami o sobie i naszej codzienności. Śmiejemy się
razem i razem płaczemy. Radzimy sobie, wspieramy się. Po prostu jesteśmy ze
sobą w tej rozmowie. Rozmawiamy bez pośpiechu. Poświęcamy sobie wzajemnie czas
i uwagę. Czujemy tym samym przynależność do grupy. To daje nam spokój i
szczęście. Mamy na kim polegać w trudnych chwilach.
Lubimy
spotykać się przy wspólnym stole. Lubimy być na siebie uważni. Każdy coś
opowiada, każdy coś wnosi do tego spotkania. Jesteśmy wtedy spokojni i
szczęśliwi. Lubimy przy tym wypić smaczną herbatkę i częstować się ciasteczkami
od Dr Gerard. To takie nasze przyjemne momenty bycia razem. Mamy to szczęście jakim jest swój ciepły kąt i
bliscy nam ludzie.
Ale pamiętajmy
o ludziach, którzy jednak tego nie mają. 14 kwietnia w Polsce obchodzi się
Dzień Ludzi Bezdomnych. Jest to dzień, w którym warto pochylić się nad
problemami ludzi bezdomnych oraz zastanowić się jak można im pomóc. Pomyślmy
jak można odmienić los tych ludzi. Na chwilę zapomnijmy o naszym wygodnym,
komfortowym życiu i skupmy się na drugim człowieku, który często jest zagubiony
i który nie wie jak wyjść z trudnej sytuacji. Pomyślmy o trudnościach jakie
napotyka na co dzień, z czym musi się mierzyć. Jak wygląda jego życie i jego
historia. Życiowa niepewność, brak dachu nad głową, głód, choroby, to
codzienność osób bezdomnych. Do tego poczucie bycia człowiekiem drugiej
kategorii. Często samotni, nieszanowani, pozostawieni bez pomocy. Są
niewidzialni w społeczeństwie.
Ten dzień może
być pretekstem by pomyśleć o drugim człowieku, ale i by docenić to, co sami
mamy. Nie gonić ciągle za tym niedoścignionym, tylko ucieszmy się z tego, że
mamy dokąd wracać po ciężkim dniu. Może to nie są luksusy o których marzymy, bo
przecież zawsze można chcieć czegoś więcej, ale jednak mamy za co być
wdzięczni. Cieszmy się z drobiazgów, które nas otaczają. Ten nasz ciepły kąt
daje nam poczucie bezpieczeństwa i stabilności. Mamy gdzie odpocząć oraz gdzie
spotykać się z bliskimi. Własna łazienka, ciepła woda, kuchnia w której
przyrządzamy posiłki, to dla ludzi bezdomnych prawdziwy luksus. Cieszmy się, że
mamy stabilne i poukładane życie ponieważ to ono daje nam bezpieczeństwo i
codzienny spokój.
Ważne jest
abyśmy patrzyli na drugiego człowieka z empatią i sercem. Bez oceny, bez słów
„sam jesteś sobie winien”, czy „weź się w garść i zmień coś”. Tutaj potrzeba by
wyciągnąć pomocną dłoń i wesprzeć zagubioną osobę. Nie kierujmy się
stereotypami. Poświećmy uwagę takiej osobie, wysłuchajmy jej problemów i
pomyślmy jak realnie możemy pomóc. Bądźmy wrażliwi na krzywdę i los drugiego
człowieka, bo nigdy nie wiemy co jeszcze nam może życie przynieść.
Gdy w
dzisiejszym świecie wokół nas wszystko pędzi, łatwo jest nie zauważać ludzi
wokół siebie. Łatwo jest nie dostrzegać krzywdy drugiego człowieka. Myślimy, że
przecież są od tego instytucje, to ich rola. Jak mogę pomóc komuś skoro mam
swoje problemy. Ja mam swoje życie.
Niech każdy zajmuje się sobą. Jednak to rozmowa, otwartość na drugiego
człowieka ma ogromne znaczenie. Gdy komuś okazujemy zainteresowanie, jego świat
się otwiera i staje się lepszy. Znika samotność, która jest powodem tylu
problemów. To właśnie rozmawiając ze sobą możemy coś stworzyć, coś zrozumieć i
mieć jakąś refleksję. Możemy wpaść na
jakiś ciekawy pomysł. Wymiana myśli z
innymi ludźmi nas samych ubogaca. Poszerza nasze horyzonty, pozbawia nas
stereotypów i przełamuje bariery.
Jesteśmy społeczeństwem, w którym żyjemy razem z innymi ludźmi. Jesteśmy
sobie wzajemnie potrzebni dlatego bądźmy dla siebie dobrzy i wyrozumiali, a
nasz świat stanie się piękniejszy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz