Tiramisu na ciastkach Dr Gerarda,

 

Jakiś czas temu przeglądając różne czasopisma kulinarne znalazłam bardzo fajny przepis na kawowe tiramisu. Przepis ten podawała pani, która kiedyś mieszkała  i pracowała we Włoszech  Pisała, że właśnie tam najczęściej korzystała z tego przepisu, gdyż państwo u których mieszkała ciągle prosili o to ciasto. Ja postanowiłam, że zrobię to ciasto na naszych polskich ciasteczkach od Dr Gerarda, Kruche listki maślane. 

Składniki
-1 paczka ciastek  Kruche Listki maślane Dr Gerarda
-10 dkg śmietany kremówki
-łyżka cukru
-łyżka likieru amaretto
-pół szklanki mocnej kawy z ekspresu
-25 dkg twarożku śmietankowego
-1/2 łyżeczki kakao
Przygotowanie
Kremówkę ubić  z cukrem dodać 4 łyżki kawy i likier. Cały czas mieszając dodawać po łyżce twarożku.
Masę przełożyć do miski i schłodzić, od czas do czasu mieszając delikatnie trzepaczką.
Krem powinien stężeć, ale nie zastygnąć.
Dno foremki wyłożyć połową kruchych ciastek Listki maślane Dr Gerarda.
Dokładnie skropić mocną kawą, tak, aby były dobrze nasączone. Połowę tężejącego kremu wyłożyć na ciastka, przykryć resztą ciastek Kruche listki maślanych Dr Gerarda,  dobrze nasączonych kawą i drugą połową kremu. Posypać kakao. Wstawić do lodówki na 40 minut.
Polecam i życzę smacznego.

Cisza przed burzą.

           W niedzielę spędzaliśmy czas na grillu. Zaprosił nas Kuzyn. Mieszka kilka kilometrów za miastem. Nasze dzieci bardzo lubią spędzać razem czas. Po południu spakowaliśmy biszkopty Kremówka śmietankowo – morelowa Dr Gerard, mięso, kiełbaski i pojechaliśmy. Na miejscu okazało się, że byliśmy pierwsi z zaproszonych gości. Pomogliśmy rozłożyć zastawę, stoły i krzesełka. W ciągu kilkunastu minut wszyscy już się zjechali. Każdy coś przywiózł. Kuzynka nie nadążała układać na stole. Lodówka pękała w szwach od jedzonka. Dzieci z ochotą sięgały po wafelki. Siedzieliśmy w ogrodzie, maluchy miały świetną zabawę, mogły korzystać z huśtawki, piaskownicy, domku na drzewie i z tego, co chłopaki wynieśli z domu. Starsze rodzeństwo zadbało o młodsze, więc Rodzice mogli w spokoju posiedzieć i „pogadać”. Znakiem, że czas wracać do domu były komary. Te małe insekty chciały nas zjeść w całości. Traktowały nas jak najlepsze słodycze.

          Wracając na noc do domu, nie wiedziałem, co mnie czeka od poniedziałku. Okazało się, że moje skarby chcą powalczyć o wyższą średnią na świadectwie. Marysia zapragnęła czerwonego paska. Brakowało jej trzy setne do średniej 4,75. W czasie lekcji rozmawiała z nauczycielami, okazało się, że wystarczy przygotować prezentację na komputerze. To Pani wystarczy, aby podnieść ocenę końcową. Tak się przejęła, że nie chciała nawet zjeść obiadu. Leciała do biblioteki po książki, następnie zagnała Mamę by pomogła jej zredagować treść. Wiedziałem, że i mnie dosięgnie niewidzialna ręka. Dostałem propozycję nie do odrzucenia, miałem pomóc jej w tworzeniu prezentacji na komputerze. Okazało się, że cała rodzina pracowała na jedną ocenę. Czego się nie robi dla dzieci? Mam nadzieję, że to wystarczy i Marysia dostanie ten pasek.

Spacer cz 3

Po skończonej pracy pan Witold szybko udał się do domu, a powodem tego było to jak wiemy załatwienie biletu do kina na film podczas ich weekendowego spaceru. Zaraz po przekroczeniu progu drzwi do mieszkania poinformował swoją żonę iż już zna tytuł filmu na jaki się wybiorą bo jego kolega w pracy udzielił mu tej informacji. Także teraz po zjedzeniu posiłku obiadowego nasypał sobie do półmiska takie rarytasy jak - biszkopty Kremówka śmietankowo-morelowa oraz wafelki i to oczywiście, że te jak mawia od najlepszego producenta tych wyrobów jakim jest ich wytwórca Dr Gerard i niosąc je udał się do drugiego pokoju gdzie znajdował się ich komputer. Następną rzeczą jaką zrobił to było postawienie półmiska z rarytasami na biurku komputerowym i odsunięcie fotela oraz zajęcie miejsca w nim. Chrupnięcie rarytasu i już włączał komputer. W jednej chwili rozjarzył się monitor i pokazały się na nim ikonki zainstalowanych programów. Pan Witold kliknął w ikonkę od sieci i pojawiło się pole edycyjne gdzie mógł wpisać żądany wers. Pan Witold wybrał z półmiska - biszkopty Kremówka śmietankowo-morelowa i je chrupnął by po chwili wpisać żądany temat wyszukiwania. Najpierw sprawdził kino w którym to był jego kolega i rzeczywiście ten film jeszcze nie ściągnęli z afiszu co znaczy, że go jeszcze grają.

 

Wafelki dr Gerarda.

 

Wafelki dr Gerarda.

Kraków to magiczne miasto. I zawsze coś się tam dzieje. Rozmaite spotkania kulturalne, sportowe czy dla dzieci czy dla dorosłych. Możemy iść na stary rynek czy na Wawel zamek królewski oraz katedra i piękne otaczające go ogrody lub do pobliskich parków lub nad Wisłę. Właśnie tam wypoczniemy i naładujemy akumulatory do dalszego działania. Tam zrobiliśmy sobie krótką przerwę na małą czarną i ciastka dr Gerarda wafelki Pryncypałki. Będąc nad Wisłą trzeba zejść do jamy smoka a potem zobaczyć jak on zionie ogniem. Można by o tym mieście wiele pisać i nie dziwię się, że kto raz tam pojedzie chce wracać. Ja mogła bym pisać, pisać ale jeszcze są inne ciekawe miejsca, które zobaczyłam w tak krótkim czasie. A więc można zwiedzić przez weekend kawałek polski. W Gliwicach byłam jedynie w palmiarni. Mieści się w urokliwym parku w którym możemy podziwiać drzewiaste rododendrony obsypane bujnym kwieciem. A sama palmiarnia jest poziomowa z ogromną ilością egzotycznych gatunków roślin. Mamy co podziwiać. W środku niej mamy kawiarnię gdzie na tarasie możemy wypić kawę w otoczeniu parku. Z zielonych Gliwic przenieśliśmy się do innego świata Katowic. Między tymi miastami przemieszczać się możemy autobusami podmiejskimi. I to duże ułatwienie dla turystów oraz mieszkańców.

Podróże kształcą część 2.

 

Podróże kształcą część 2.

Wsiąść do pociągu byle jakiego. Nie dbać o bagaż nie dbać o bilet. Te piękne słowa zachęcają do podróżowania pociągami i wyruszenia w nieznane strony świata. Wystarczy plecak, woda i mała przekąska jak wafelki dr Gerarda i nic więcej nie potrzeba. Dzięki temu możemy poznawać piękne zakątki naszego kraju a przy tym poznawać niesamowitych ludzi. Ja dojechałam do Krakowa, który zawsze na mnie działa odprężająco mimo takich tłumów jakie akurat w niedzielę zjechały do tego fascynującego a zarazem tajemniczego miasta. Kocham Kraków. Jego ducha. Stare miasto znajduje się zaledwie 10 minut od dworca PKP. Wychodzimy uliczkami starych przedwojennych, cudnych kamienic na sam rynek. Od razu nas witają konie zaprzęgnięte do powozów, które niczym prosto z pałacu. Stały majestatycznie z uniesionymi głowami zarzucając w różne strony ogonem dobrze wyczesanym. Zachęcały turystów do skorzystania z przejażdżki karocą. Kolejnym ważnym punktem to centralny budynek Krakowa to Sukiennice. W których stoją po obu stronach kramy z rozmaitymi towarami. Od pamiątek z tego miasta, góralskie akcesoria po srebro czy złoto. Także każdy mały i duży znajdzie coś dla siebie. Poczekaliśmy aż usłyszymy hejnał z wieży Mariackiej. I równo o godzinie 12 tego dnia rozpoczęła się wielka parada kolorowych smoków. To było kolorowe widowisko nie tylko dla najmłodszych.

Podróże kształcą.

 

Podróże kształcą.

Nie myślałam, że tak zacznie się fantastycznie czerwiec. Wycieczkami! I to nie jedną. Jednak był to przymusowy wyjazd na Śląsk. Trzeba było zawieź wuja do Zabrza. Wyjechałyśmy w piątek pociągiem a powrót nastąpił w poniedziałek. Mówi się, że podróże kształcą. I tak właśnie jest. Poznałam bardzo ciekawych ludzi. Wiele osób ma niesamowite pasje. Jazda pociągiem ma swoje plusy. Można porozmawiać z osobami w przedziale. Oczywiście jeżeli jadą z nami osoby skore do rozmowy ponieważ zdarzają się także ludzie, którzy nos w telefon. Ja jednak spotkałam ciekawe panie i małego człowieka, który raptem miał 10 lat i niesamowitą pasję. A, że miałam przy sobie pyszne ciastka dr Gerarda biszkopty kremówka śmietankowo – morelowe to przełamało nieśmiałość. W niedzielę postanowiłyśmy skorzystać, że jesteśmy blisko Krakowa wyruszyłyśmy na ciekawą wycieczkę oczywiście najlepszym środkiem komunikacji czyli pociągiem. Ledwo usiadłyśmy na miejsce a już „ zaprzyjaźniliśmy” się z całym przedziałem pełnym sympatycznych osób. A wszystkich nas ujął swą niezwykłą pasją mały chłopiec. Opowiadał o rozmaitych pociągach. Fascynował się kolejami w szerokim tego słowa znaczeniu. Znał dokładnie wszystkie mijające nas pociągi. Opowiadał tak ciekawie, że nas tak rozbawiał i zajął rozmową, że aż żal było wysiadać po ponad godzinnej jeździe. Żył swoją pasją i umiał nią zarażać innych. A to dopiero pierwsza osoba.

„Kobiałka truskawek gigantów”

W sobotę zadzwonił szwagier, że w niedzielę będzie jechał do pracy za granicą i po drodze zajedzie do nas około południa. W rozmowie nie zdradził celu odwiedzin, ale jaki on, by nie był, to szwagier zawsze będzie u nas mile widziany, nawet bez żadnego celu odwiedzin. Justynka od razu rozpoczęła planowanie, co zrobić na obiad i oczywiście również do kawy coś Słodkiego trzeba przygotować. Poszperała w zamrażarce postukała, popukała i zamrożoną bryłę mięsa wyjęła, żeby odmroziła się do rana. Na szczęście sąsiadka była na zakupach na targu i kupiła nam kilogram truskawek, więc żoneczce genialny pomysł wpadł do głowy, żeby przygotować Deser z galaretki i truskawek. Na Deser po obiedzie w upalny dzień, jak marzenie do tego bita śmietana i na wierzch posypka z pokruszonych wafelków. Około południa zajechał pod posesję szwagier i zadzwonił, że potrzebuje pomocy, ponieważ siostra żoneczki przygotowała kilkanaście słoików zeszłorocznych zapraw i pełną kobiałkę bardzo dużych truskawek, tak piękne, że aż żal jeść. Obiad był już prawie gotowy, lecz szwagier najpierw poprosił o kawę, z resztą my też jeszcze nie piliśmy, bo czekaliśmy na gościa. Na stole oczekiwały przygotowane na półmisku biszkopty Kremówka śmietankowo-morelowa, Listki kruche maślane i wafelki Dr Gerarda. Zasiedliśmy wspólnie do stołu na pogaduchy przy kawie i Słodkich pysznościach. Po dłuższej chwili Justynka dokończyła obiad i zasiedliśmy ponownie do stołu, a na Deser po obiedzie Justynka zaserwowała truskawki w galaretce, co bardzo zasmakowało szwagrowi, tak się uraczył, że aż żal mu było odjeżdżać, a jeszcze kilkaset kilometrów go czekało. Pożegnaliśmy się i pojechał w siną dal, a my raczyliśmy się truskawkami gigantami.