Zapach, który łączy świat
Czym jest Dzień Ciasta? Dzień ten to wyjątkowe święto, obchodzone 26 listopada, którego głównym przesłaniem jest radość płynącą z pieczenia i dzielenia się słodkościami oraz ulubionymi przepisami.
W tym dniu promuje się kluczowe wartości takie jak wspólnota i tradycja. Obchody Dnia Ciasta mają różną formę, a cukiernie i piekarnie organizują warsztaty, które mają zachęcić do nauki pieczenia. W wielu miejscach organizowane są festyny, w czasie których można wziąć udział w konkursie na najlepsze ciasto, a w domach urządza się spotkania, na które każdy przynosi swoje ulubione ciasto i można wtedy wymienić się doświadczeniem, przepisami oraz wzmocnić więzi rodzinne.
To święto prostych przyjemności i czas kiedy stół staje się miejscem spotkania, a aromat świeżo pieczonego ciasta przywołuje wspomnienia bliskości. Dzień ten jest doskonałym momentem, abyśmy trochę zwolnili, poczuli, posmakowali i podzielili się dobrem.
Dzień Ciasta to zapach, który wyprzedza smak, ponieważ zanim spróbujemy pierwszy kęs ciasta, to czujemy aromat wypełniający przestrzeń, przywołujący ciepło domu i wspomnienia. Zatem zapach ma niezwykłą moc, ponieważ potrafi złączyć ludzi i to również tych, którzy się nie znają.
Dzień Ciasta to przestrzeń gdzie spotykają się trzy światy:
-osób niewidomych, które mogą nam pokazać, że świat można poznać inaczej,
-marki Dr Gerard, dla której smak to także emocje i relacje,
-wszystkich ludzi, którzy chcą czynić dobro poprzez prosty gest, czyli kawałek ciasta lub chwilę rozmowy.
W świecie, w którym tak często wszystko oceniamy wzrokiem, Dzień Ciasta przypomina, że to, co najważniejsze można poczuć sercem.
Widzieć bez patrzenia – jak osoby niewidome uczą nas czuć świat głębiej
Kiedy oczy nie są już przewodnikiem, to stają się nimi inne zmysły, a świat wtedy nie znika, tylko zmienia język. Osoby niewidome są w stanie nam pokazać, że słuch może nakreślić nam przestrzeń, dotyk opisze fakturę życia, a zapach niesie wspomnienia podobne do obrazu. Odbijające się kroki, szelest liści, ciepło promieni słońca na twarzy staje się mapą, drogowskazem, żeby znaleźć kierunek bez patrzenia.
W kuchni osoba niewidoma nie polega na tym co widać tylko na tym co czuje. Ciasto przemawia do niej cichym sykiem, bulgotaniem drożdży, szorstkością mąki, miękkością ciasta pod palcami. Temperatura piekarnika może być wyczuwalna dzięki zmianie zapachu, a idealny wypiek można upiec, słuchając dźwięków pękającej skórki. Tak więc brak wzroku nie jest ograniczeniem to raczej inny rodzaj uważności taki pełny, spokojny oraz obecny.
Dla osób, które nie widzą świat zapachów i struktur może zastępować obraz. Światłem może być zapach wanilii, a wspomnieniem ciepła zapach cynamonu. Każdy zapach może mieć kolor, a każda faktura emocje. Świat, w jakim muszą żyć niewidomi, wcale nie jest ciemny tylko spleciony z niewidzialnych barw, które osoby widzące zazwyczaj ignorują.
Gdy znika obraz twarzy, zostaje ton głosu, ciepło dłoni, drżenie oddechu. Osoba niewidoma może nas nauczyć dostrzegać emocje przez bycie z kimś naprawdę, a nie gdzieś z boku. Osoby niewidome mają inny rodzaj widzenia bardziej prawdziwy bez iluzji, widzą dobro w słowach, a piękno w intencjach.
Prawdziwe widzenie zaczyna się wtedy, gdy przestajemy patrzeć powierzchownie. Trzeba otworzyć serce, a niekoniecznie oczy. Niewidomi ukazują nam świat, którego my często nie potrafimy dostrzec, a przecież widzimy.
Kruchość, która buduje mosty – o mocy ciastek Dr Gerard
Każde kruche ciastko to mały, drobny i znaczący gest. Jest to chwila gdy możemy zwolnić i porozmawiać. Delikatne, kruche ciastko, pełne smaku jest symbolem dobroci i z pewnością poprawi humor w ponury dzień.
Ciastka firmy Dr Gerard mówią językiem emocji, opowiadają historię o bliskości i relacjach. Każde ciasteczko powstaje dla tych, co uważają, że słodycz to coś więcej niż tylko smak. To również okazja, żeby być chociaż przez chwilę razem. W obecnych czasach pośpiech jest czymś naturalnym, a brak czasu dla siebie i bliskich nikogo nie dziwi. Marka Dr Gerard przypomina, że nawet symboliczne gesty mają moc łączenia ludzi i czasami wystarczy tylko to jedno ciastko, które staje się mostem między sercami.
Różnorodność smaków jest metaforą akceptacji tak, aby każdy wybór był dobry. Jeden wybierze czekoladę, a drugi klasyczne maślane ciasteczka. W różnorodności jest piękno podobnie jak z ludźmi, którzy różnią się między sobą, ale potrafią stworzyć wspólnotę. Wiele smaków różne charaktery, ale jedno przesłanie, czyli żeby coś zaakceptować trzeba zacząć od otwartości na inność, nowość.
Ciasteczko może być opowieścią, ponieważ czasem zwykła słodycz może być możliwością na wyrażenie swojej wdzięczności, czułości, empatii i znaczy więcej niż ktokolwiek myśli. Ciastko ofiarowane komuś z serca to niewielki gest, który uchwyci konkretny moment i nada mu sens.
Najlepsze przepisy to te, które mają w sobie uczucie. Dr Gerard przypomina nam, że prawdziwa słodycz powstaje z emocji, ale tych, które potrafią łączyć, a nie dzielić. W przepisie nie ma znaczenia ilość składników ważniejsze jest to czego nie widać, czyli intencje, życzliwość, dobroć, ponieważ to one sprawiają, że nawet zwykłe ciastko może być tym wyjątkowym.
Pieczenie dobra – wspólne chwile, wspólne emocje
Proces pieczenia przypomina relacje międzyludzkie. Tak samo wymagają czasu, cierpliwości oraz minimalnego zaufania. Musimy pozwolić, aby składniki jak i różne charaktery, emocje oraz doświadczenia złączyły się ze sobą i stworzyły coś nowego. Gdy próbujemy przyspieszyć proces pieczenia, ciasto nie wyrośnie, a gdy zapomnimy o ciepłe, to stwardnieje. W relacjach bywa podobnie, potrzebna jest troska, uważność oraz cierpliwość oczekiwania.
Kuchnia to miejsce, gdzie spotykają się dwa światy oraz zacierają się granice, a wspólne pieczenie osób widzących i niewidomych staje się jeżykiem zrozumienia. Każdy uczy się słuchać siebie naprawdę z uwagą i cierpliwością, ponieważ każdy coś tu znaczy i ma tu swoje miejsce.
W świecie bez wzroku zmysły słuchu, dotyku, zapachu tworzą nowy język potrzebny do współpracy. Szum mieszania, faktura ciasta pod palcami, zapach dopiekanego ciasta to znaki, które prowadzą, a dzięki nim możemy działać, opierając się na czuciu, a nie na patrzeniu. Takie doświadczenie uczy bliskości oraz pokory i pokazuje, że komunikacja może być czymś więcej niż tylko słowem.
Smak to wspólne dzieło bez granic, barier i podziałów. Każdy dodaje coś od siebie i tak właśnie powstaje dobro, bo jego przepis oparty jest na współpracy oraz szacunku.
Dobro najlepiej wyrasta w temperaturze współpracy. Do tego potrzebuje ciepła, zaangażowania oraz wiary, że wspólnie można stworzyć coś lepszego niż w pojedynkę, Ważne jest nie to co wyjdzie z piekarnika, lecz to, co tworzy się pomiędzy ludźmi, przy wspólnym pieczeniu gdy złączymy siły i razem współpracujemy, mamy do siebie zaufanie i szacunek to dobro wyrośnie.
Zmysły dobra – jak smakuje empatia
Empatia ma swój smak, zapach, dźwięk i dotyk. Jest doświadczeniem, które włącza wszystkie zmysły, a nie tylko uczuciem. Wystarczy czasami tylko zapach, odgłos lub gest, żeby przypomnieć sobie, że można być dla kogoś dobrym, czułym i miłym.
Zapach wanilii to wspomnienie domu, ciepła oraz troski. Delikatny aromat może przypominać obrazy pieczonych ciastek oraz spokojnych chwil przy kuchennym stole. Tak właśnie pachnie łagodność, która koi i się nie narzuca. Empatię możemy porównać do wanilii, bo jest ona subtelna, ale obecna i rozpoznawalna po atmosferze, jaką wokół siebie tworzy.
Czekolada, kakao, karmel to smaki, które łączą ludzi ponad różnicami, ponieważ słodycze nie znają granic. Nie jest ważne, skąd pochodzimy, a wspólna tabliczka czekolady czy filiżanka gorącego kakao mogą zbliżyć ludzi, którzy dzielą się chwilą przyjemności oraz ciepłem. W słodyczy ukryte jest dobro, które nie potrzebuje słów, tylko otwartego serca.
Dźwięk śmiechu to jak przyprawa życia, która wszystko czyni lepszym, nawet zwykły prosty dzień. Śmiech to jeden z najpiękniejszych dźwięków w życiu oraz w kuchni. Rozbrzmiewa między garnkami i między ludźmi. Kiedy się śmiejemy, dzielimy się z innymi odrobiną lekkości, a empatia staje się wspólną muzyką.
Dotyk jako akt zaufania jest to najprostszy język dobra. Wspólne lepienie pierogów, mieszanie ciasta, układanie owoców to gesty mówiące więcej niż słowa. W dotyku zawarte jest zaufanie, bliskość oraz współobecność i tak oto empatia staje się namacalna.
Każdy zmysł może być narzędziem dobra, jeśli użyjemy go z czułością. Dobrem jest smak, zapach, dźwięk oraz dotyk codzienności. Empatia może być zapachem, który uspokaja, smakiem, który jednoczy, dźwiękiem, który poprawia nastrój, dotykiem, który daje poczucie bezpieczeństwa, a wszystko zależy od tego w jaki sposób traktujemy świat i innych ludzi.
Świat bez barier – czyli jak słodycz uczy równości
Tak naprawdę świat bez barier to nie tylko miejsca z podjazdami, windami i napisami w alfabecie Braille a. Najważniejsze to zmienić sposób myślenia, tak aby nikt nie był oceniany ze względu na swoje ograniczenia, wygląd, pochodzenie. Idealny, równy i dostępny świat zaczyna się w naszym sercu gdy jesteśmy wrażliwi i otwarci na drugiego człowieka.
Dostępność emocjonalna to umiejętność bycia obecnym, uważnym, gotowym, aby słuchać, potrafić towarzyszyć, wspierać i pomagać bez litości, bez wielkich słów. Być dostępnym dla kogoś to nie znaczy, że współczujemy komuś z góry, to oznacza, że jesteśmy zaangażowani, potrafimy się troszczyć i dzielić swoimi emocjami i potrzebami.
Ciasto jest symbolem harmonii oraz współdziałania i nie powstanie bez mąki, jajek, cukru i ciepła. Pojedyncze składniki mają określone zadania, a dopiero gdy się połączą, tworzą coś pysznego. Między ludźmi jest tak samo, ponieważ każda z osób wnosi coś innego, a różnorodność jest źródłem bogactwa i smaku wspólnego życia. Częstowanie jedzeniem, a szczególnie słodyczami to najprostszy i najstarszy sposób na budowanie wspólnoty. Słodycze np. cukierki rozdawane w szkole, ciasto na spotkaniu, albo kruche herbatniki do herbaty przy rozmowie to gesty, które potrafią łączyć. Dzięki słodyczom wiemy, że wszystko smakuje lepiej gdy kogoś poczęstujemy.
Świat bez barier pachnie ciepłem i zrozumieniem, nie regulacjami. Żeby zbudować świat, same przepisy nie wystarczą, potrzebna jest życzliwość, akceptacja oraz trochę słodyczy, którą trzeba podzielić się z innymi.
Dzień Ciasta – święto ludzi, nie tylko wypieków
Dzień Ciasta to przede wszystkim szansa na chwilę zatrzymania w świecie pełnym pośpiechu. Pieczenie może nauczyć cierpliwości, serdeczności, gotowości do dzielenia się, a wypieki mają moc łączenia ludzi. Przy filiżance kawy i kawałku ciasta łatwiej o rozmowę, uśmiech, wspomnienia.
Najważniejsze jest przygotowanie ciasta, którym należy się podzielić, a wspólnie spędzony czas na rozmowie w miłym towarzystwie i z kawałkiem ciasta jest doskonałym przykładem na celebrację Dnia Ciasta z empatią.
Małe gesty takie jak częstowanie koleżanki w pracy ciastem, drożdżówką w szkole lub ciasteczkiem z nieznajomym oraz chwila rozmowy i uwagi dla drugiej osoby są wyrazem dobra, które nie potrzebuje dużej sceny i wystawnych wypieków.
Pieczenie ciasta z kimś to wyjątkowy czas dzięki, któremu budujemy silną więź. Ciasto staje się pretekstem do rozmowy, śmiechu oraz spędzenia razem czasu, a wspólne momenty są składnikiem, którego nie można kupić, a bez niego żadne ciasto nie będzie nigdy idealne.
Dzień Ciasta można obchodzić dłużej niż jeden dzień, święto to może być każdego dnia, wystarczy, że znajdziemy czas na codzienną rozmowę, miłe gesty, wspólne chwile, życzliwość, odrobinę uwagi.
Ten dzień jest pretekstem do rozmowy o świecie, który smakuje serdecznością. Prawdziwe świętowanie tego dnia zaczyna się wtedy gdy w relacjach jest miejsce na dzielenie się nie tylko wypiekiem, ale sobą, empatią i wspólnie spędzonymi momentami.
Lekcje od osób niewidomych – światło, którego nie widać
Osoby niewidome pokazują nam, że trzeba docenić to co zazwyczaj unika naszym oczom. Należy skupić się na słuchaniu świata, wyczuwaniu i zapamiętywaniu detali. Szelest liści, rytm kroków na chodniku, zapach deszczu, emocje w głosie rozmówcy to mapa rzeczywistości. Dzięki nim uczymy się, że prawdziwa uważność polega na korzystaniu ze wszystkich zmysłów.
Życie bez wzroku wymaga niezwykłej odwagi, a osoby niewidome udowadniają, że brak wzroku nie odbiera wizji życia, planów czy marzeń tylko budzi w nich determinację, kreatywność, samodzielność. Ciemność nie musi być ograniczeniem, tylko przestrzenią, w której rodzi się siła i wiara w siebie mimo różnych trudności.
Osoby niewidome zazwyczaj widzą więcej, wyczuwają emocje, nastroje, intencje, uczą nas patrzeć sercem, czyli sięgać głębiej i dostrzegać w drugim człowieku dobro i uczucia, które nosi w sobie, a nie oceniać np. przez wygląd.
Światło nie zawsze musi prowadzić do prawdy, bo czasem tego co nie widać jest najcenniejsze. Osoby niewidome przypominają, że nadmiar bodźców może oślepić, a w ciszy i ciemności można odnaleźć spokój oraz zrozumienie i prawdziwy sens w życiu.
Ci, którzy nie widzą, często widzą więcej. Potrafią pokazać nam, czym jest pokora, wrażliwość, wdzięczność, Uczą nas, że prawdziwe widzenie zależy od otwartości serca, a nie od wzroku.
Marka, która uczy przez smak – rola Dr Gerard w budowaniu świata z empatią
Smak słodyczy może się kojarzyć z dzieciństwem, bezpieczeństwem, bliskością. To rodzaj takiego języka, który przemawia do każdego. Słodycze od Dr Gerard są narzędziem do opowiadania historii o ludziach, a każde ciastko czy wafelek jest okazją do spotkania, wspólnego spędzania czasu i okazywania troski, wdzięczności oraz empatii. Marka w taki oto sposób tworzy emocjonalny most między produktem, a wartościami takimi jak otwartość i wspólnota.
Dr Gerard od wielu lat stara się być nie tylko producentem, ale także ambasadorem delikatności i otwartości. Spełnia idee 'słodyczy bez granic' łącząc ludzi ponad kulturami, poglądami, wiekiem, statusem społecznym. To niewielki gest, który ma pokazać, że wszyscy mają prawo do przyjemności oraz okazywania dobra. Marka buduje swój wizerunek na empatii, otwartości na różnorodność, wspieraniu lokalnych społeczności, tworzeniu przestrzeni gdzie słodycze są zaproszeniem do rozmowy, a nie tylko produktem do spożycia.
Swoje wartości Dr Gerard przenosi w realne działania, firma angażuje się w różne inicjatywy takie jak wspieranie produktowe lokalnych inicjatyw, projekty z organizacjami społecznymi i to właśnie w takich miejscach ludzie rozmawiają, słuchają siebie nawzajem i uczą się empatii. Takie akcje pokazują, że słodycze mogą być pretekstem do budowania relacji, poczucia wspólnoty i odkrywania, że okazywanie dobra może być nie tylko hasłem, a praktyką, w której możemy wspólnie działać.
Mocne marki sprzedają wartości i emocje, a nie produkty. Dr Gerard buduje tak narrację, aby reklama stała się opowieścią o człowieczeństwie i o tym, że symboliczne gesty mają duże znaczenie. Poprzez relację między ludźmi, radość ze spędzonych razem chwil i małych gestów dobra, firma inspiruje do 'słodyczy życia' w sensie emocjonalnym, i pokazuje, że siła tkwi w delikatności, a empatia jest fundamentem świata, który możemy razem stworzyć.
Świat, który pachnie dobrocią
Dobro podobnie jak ciasto wymaga ciepła, czasu i odrobiny serca. Należy je wyrabiać cierpliwie i dzielić się nim właściwie, a gdy już go nie ma, to pozostaje po nim smak, zapach i wspomnienia. Dobro jest smakiem, który zostaje w pamięci, w gestach, w relacjach oraz uśmiechu.
Trzy lekcje Dnia Ciasta
I
Warto piec dobro razem- wspólne działanie ma moc budowania relacji między ludźmi niezależnie od wieku, możliwości, poglądów. Gdy złączymy siły powstanie wspólnota, a nie tylko wypiek.
II
Każdy gest ma swój aromat- niech pachnie czułością- małe gesty takie jak słowa wsparcia, pomocna dłoń, cierpliwe słuchanie są jak przyprawy, dzięki którym wypiek jest odpowiedni, a przez drobne gesty życie pełniejsze. To właśnie one powodują, że świat pachnie przyjemnie.
III
Najlepsze ciasto to takie, które łączy ludzi- razem spędzony czas przy stole uczy, że prawdziwe szczęście znajdziemy w bliskości, a nie doskonałości. Smak ciasta, którym się podzielimy, zawsze jest słodszy i lepszy.
„Świata nie trzeba widzieć, by go czuć. Wystarczy zapach, dotyk i drugi człowiek obok". Dobro i piękno nie wymaga wielkich słów, ani widowiskowych gestów tylko potrzebna jest obecność i otwarte serce.
Wszyscy możemy upiec dobro i to takie bez mąki i cukru, trzeba tylko poświęcić komuś swój czas na zwykłą, krótką rozmowę, uśmiech i zrozumienie. Tak niewiele wystarczy, a efekty będą imponujące.
Zamknij oczy, posłuchaj ciszy, poczuj zapach ciasta, które właśnie opuściło piekarnik, a unoszący się zapach jest jak wspomnienie razem spędzonych chwil. Tak może smakować świat bez barier, który każdy z nas może współtworzyć, tylko trzeba zacząć od jednego małego gestu dobroci.
