Dzień Staroci i codzienność, która nie musi być nowa, żeby była ważna.

Dzień Staroci i codzienność, która nie musi być nowa, żeby była ważna. Zwykłe sytuacje, w których osoby niewidome i ciastka Dr Gerard spotykają się w prostym poczuciu normalności

 

Dzień Staroci jest obchodzony co roku 2 marca. Ta data, to dobry moment na docenienie przedmiotów z duszą, mebli z minionej epoki czy zabytków. Jest okazją do odkurzenia wspomnień związanych ze starymi przedmiotami. Młodzi ludzie często pędzą za tym co na czasie, za tym co modne, wtedy czują większą satysfakcję i wartość. Jednak moda przemija, a wartość ma to, co jest ponadczasowe. Nie wszystko co nowe jest ładne albo ważne. Ci, którzy cenią sobie stare przedmioty doskonale wiedzą, że tu nie chodzi tylko o rzecz czy mebel i bycie na czasie. Stare przedmioty to często to, co nam znane, a to co znane niesie spokój, komfort i bezpieczeństwo. A tego nie da nam od razu nowozakupiony mebel. Musimy jakby dopiero przeżyć z tą nową rzeczą jakiś czas, jakąś historię, by stała się dla nas przytulna i budząca dobre, miłe skojarzenia. Bo starocie, to rzeczy, które budują atmosferę miejsca i mają w sobie masę cennych wspomnień.

Podobnie jest z naszą codziennością. Każdego dnia mamy swoje obowiązki, plany i coś do załatwienia. Bywa, że dostajemy nowe zadania, które budzą w nas niepokój właśnie dlatego, że są nowe i nieznane. Jednak gdy wykonamy je któryś raz z kolei, staną się proste i przewidywalne. Lubimy to, co dla nas jest znajome i oswojone. Wtedy czujemy się pewnie, komfortowo, nie dopada nas strach. Czujemy spokój i swobodę. Dla osób niewidomych, to właśnie te czynności, które są niezmienne i powtarzalne często nadają rytm dniu. Codziennie parzymy herbatę czy kawę, po czym już wiemy co będzie naszą kolejną czynnością. Mamy swoją rutynę. Odkładając klucze na to samo miejsce wiemy, że zawsze tam je znajdziemy bez nerwowego szukania. Każdy przedmiot w domu jest stałym punktem, który zaprowadza osobę niewidomą do następnego. Każdy mebel, każda stojąca na drodze rzecz, to jest informacja jak i gdzie postawić następny krok. Działanie w trybie pamięci pozwala osobie niewidomej na bycie samodzielnym, nie musi nikogo pytać czy prosić o pomoc, bo wie, co zwykle znajduje się w danym miejscu. Pozwala to na swobodę działania i daje pewność.

Pamięć rąk jest niesamowita. Poprzez dotyk osoba niewidoma rozpoznaje rzeczy i przedmioty. Nie widząc, wie z której strony chwycić, gdzie jest początek czy koniec. Biorąc do ręki nowy nóż, trzeba się z nim oswoić, delikatnie przymierzyć do niego. Tymczasem stary i znany przedmiot od razu pasuje do ręki i można działać odruchowo bez większego zastanowienia.

Dlatego ważne jest żeby dom był dla człowieka, a nie tylko na pokaz. Każdy w swoim domu chce się odprężyć, czuć bezpiecznie i komfortowo, bo to jest nasz azyl. Podążanie za trendami to zmienność, szybkość, która nie da nam spokoju. Może na chwilę sprawi radość, ale nie wiąże się ona z uczuciem błogiego oddechu i stałości. Najlepiej czujemy się w tym, co nam znane, z czym związaliśmy się wspomnieniami i przeżyciami. Przykładowo chyba każdy lubi usiąść w swoim wysłużonym fotelu, który idealnie dopasowuje się do naszych pleców, bo właśnie on zna nasze plecy. Uwielbiamy stary kubek, bo dostaliśmy go w prezencie od bliskiej osoby. Mimo, że nieidealny i już nie na czasie, ale przypomina nam o ważnym dla nas dniu.

Również znajome smaki, to poczucie bezpieczeństwa. Próbując nowe potrawy możemy odczuwać napięcie i niepokój. Ale to właśnie wtedy, gdy wspominamy smak i zapach pierogów babci, rozpływamy się w myślach. Gdy ślinka nam cieknie, myślimy o pysznym serniku, który jedliśmy już tyle razy i jednak zawsze nam go mało. To przecież te znajome smaki, które nie próbują być nowe są tymi, które uwielbiamy. Jedliśmy je już tyle razy, a nadal sprawiają, że czując ich smak jest nam błogo i przyjemnie.

Lubimy słodkości, kruche i chrupiące ciasteczka, które nam towarzyszą w zwyczajnych momentach naszego dnia. Gdy nam wesoło i jesteśmy z innymi, lubimy dzielić się ciasteczkami Dr Gerard. Gdy nam smutno, też ukojenie przyniesie nam słodki, przyjemny smak. Lubimy osłodzić sobie gorzki smak kawy czy pijąc herbatkę zamoczyć je w niej. To taka prosta chwila w ciągu naszego dnia na małe co nieco. Lubimy też nasze zwykłe chwile przy rodzinnym stole. Tutaj staramy się być dla siebie, tak zwyczajnie razem. Bez zbędnych pytań spędzamy miło czas.

Dzień Staroci nawiązuje do przeszłości, do tego co było, zatem jest bardziej sentymentalnym świętem. Nie potrzebuje hucznego świętowania. Bardziej skłania do rozmyślań o przeszłości oraz o tym, jak wszystko szybko się zmienia. Ale może jednak warto pewne rzeczy zostawić na dłużej i nie zmieniać wszystkiego na siłę. To co nowe nie jest już tak trwałe jak to, co było kiedyś. Doceńmy to, co mamy. Przyjrzyjmy się ile ta rzecz dla nas znaczy i jakie emocje w nas wzbudza. Zostańmy z tym na dłużej, jeśli nam służy. Niech ten dzień stanie się pretekstem do zwolnienia tempa.

Naszą codzienność odbieramy wszystkimi zmysłami. Każdy z nich pełni ważną funkcję, lecz nie zawsze każdy sprawnie działa. Oczywiście, że mimo braku wzroku można w swoim domu czuć się swobodnie jak u siebie. Przecież każdy kąt i mebel jest znajomy, jest nasz. Wiadomo na jaką wysokość unieść dłoń żeby znaleźć potrzebną nam rzecz. Wiemy gdzie zwykle ustawiamy czajnik, a gdzie jest miejsce na patelnie. Znamy zapach naszego płynu do prania, wiemy jak tyka zegar, który wisi na ścianie od lat i jak szczeka za ścianą pies sąsiada. Nasz kubek idealnie wpasowuje się codziennie w dłoń.  To wszystko i wiele innych sprawia, że wiemy, że jesteśmy u siebie. To my tworzymy atmosferę naszego domu.

Ta zwyczajność, codzienność, niepozorne momenty to te, które budują poczucie normalności i bezpieczeństwa. Zostają z nami na dłużej. Wielkie wydarzenia może i są ekscytujące, ale tym samym obciążające psychicznie, co niekoniecznie nam służy. Znane zapachy, smaki wprowadzają nas w błogi stan. Pielęgnujmy to, co nasze. Niekoniecznie dajmy się pędowi i konsumpcjonizmowi dzisiejszych czasów. Doceńmy to, co stare i z pozoru zwyczajne, bo właśnie to zapewni nam spokój w naszym życiu.