Temat 17.
Międzynarodowy Dzień Rodzin i relacje, które budują codzienność. Rozmowy, w których życie bez wzroku nie wyklucza
bliskości z rodziną, a spotkanie odbywa się przy ciastkach Dr Gerard
Międzynarodowy Dzień Rodzin to święto
obchodzone 15 maja. Zostało ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 20
września 1993 r. Rodzina jest ważna w życiu każdego człowieka. To ona daje
początek, umacnia, wspiera i buduje młodego człowieka na przyszłość.
Każdy człowiek, czy to mały czy duży, potrzebuje
mieć relacje z drugim człowiekiem. Nie każda relacja jest bliska, a to właśnie te
więzi, które zbudowaliśmy z innymi ludźmi, wnoszą do naszego życia najwięcej.
Osoba niewidoma tak samo jak osoba widząca potrzebuje mieć kogoś bliskiego.
Wzrok nie ma tutaj żadnego znaczenia ani wpływu. Każdy chce poczuć bliskość i
więź z drugą osobą. Gdy to mamy, żyje nam się milej, czujemy się ważni i
potrzebni. Dzięki temu mamy poczucie, że w razie potrzeby możemy oprzeć się na
ramieniu drugiego człowieka, a tym samym jesteśmy bezpieczni. To dobre dla
naszej psychiki, gdy czujemy wsparcie w innej osobie. Gdy rodzina funkcjonuje
prawidłowo, to właśnie w niej dostaje się najwięcej dobra. Chcemy być rozumiani
i akceptowani. To właśnie dom rodzinny jest miejscem akceptacji, budowania
naszej tożsamości i osobowości.
Ważne są zwykłe, takie nasze codzienne
chwile. Bycie razem oraz takie zwyczajne przebywanie obok siebie jest ważne. I
tutaj również nie ma znaczenia czy jesteśmy osobą z dysfunkcją wzroku czy
widzącą. Codziennie rano otwieram oczy i mam to szczęście, że nie jestem sama.
Mam dla kogo wstać i z kim celebrować dzień. Jak co rano szykuję ulubione
śniadanie dla siebie i męża, a potem mąż robi nam pyszną kawę. Wieczorem zaś po
całym dniu, gdy już wszystko co było zaplanowane na dany dzień, jest
załatwione, mamy chwilę by w spokoju rozmawiać przed
snem. Drobne gesty, każda czynność robiona razem, nawet ta najprostsza, po
prostu zbliża lub też powoduje, że po latach nie oddalamy się od siebie. Drobne
momenty, które na pozór wydają się bez znaczenia, bo wykonujemy je codziennie
nawet bez zastanowienia, to one również mają wpływ na nasze relacje.
Rozmowy te długie i te krótkie, to uwaga dla
drugiego człowieka. Najlepiej usiądźmy przy stole i na spokojnie porozmawiajmy.
Ale nie zawsze mamy tak dogodne ku temu warunki. Jednak każda komunikacja jest
ważna, nawet ta w biegu, przez telefon, bo ona również daje drugiej stronie
sygnał, że myślimy o niej i że jest ważna. Dla osoby niewidomej to słowo i
rozmowa budują relacje. Nieważny jest wygląd drugiej osoby, w co jest ubrana,
lecz ważniejszą rolę odgrywa jej głos i to co ma do przekazania. Osoba niewidoma
nie może w rozmowie posiłkować się odczytywaniem intencji rozmówcy z jego
mimiki czy gestów. Tutaj znaczenie ma
ton głosu, szybkość i sposób mówienia. Dzięki nim można odczytać emocje, które
towarzyszą naszemu rozmówcy. Ważne jest skupienie na tym, co ktoś ma nam do
powiedzenia oraz by wzajemnie słuchać siebie z uwagą. To daje nam bliskość z
drugą osobą i wzmacnia nasze relacje.
To, co wnosi spokój do naszego życia, to po
prostu bycie razem i blisko. To nie muszą być wielkie, dużo wcześniej
zorganizowane spotkania i wielkie wyjścia. Sukces tkwi w prostocie. W
dzisiejszych czasach, każdy z nas jest zabiegany i cierpi na brak czasu.
Ucieszmy się zatem, gdy sąsiadka wpada na szybką kawę, lub gdy ktoś bliski
przejazdem zagląda do nas. Gdy ludzie na prawdę chcą być razem, znajdą na to
sposób i czas. Usiądźmy razem, pośmiejmy się. Tak zwyczajnie porozmawiajmy o
tym co nas cieszy lub co nas gryzie. Poświęćmy sobie wzajemnie czas i uwagę, bo
to właśnie emocjonalnie wzmacnia i buduje dwie strony.
Tak jak już wcześniej wspomniałam do
budowania relacji nie jest potrzebny wzrok. Ważniejsze jest odczuwanie tej
relacji oraz jakie emocje z niej wynikają. Osoba niewidoma odbiera bliskość
głównie przez dotyk, a uścisk dłoni czy przytulenie to gesty przyjaźni. Głos,
zmiana tonu i sposób mówienia także wpływa na odbiór rozmówcy. Zapach również ma
znaczenie, zwłaszcza gdy budujemy bliższą więź.
Relacje z innymi ludźmi są bardzo ważne, ale
rola rodziny jest niepodważalna. Gdy rodzina funkcjonuje w prawidłowy sposób,
to ona dodaje nam skrzydeł i jest naszym azylem. Gdy dzieje się źle mamy pomoc
i wsparcie w swoich bliskich. Nikt lepiej jak babcia nie zajmie się wnukami,
brat zawsze chętnie pomoże gdy trzeba naprawić jakąś usterkę, a mąż wesprze w
wielu codziennych trudach. Rodzina daje sobie wsparcie w taki naturalny,
niewymuszony sposób. Wszyscy chcemy dla siebie jak najlepiej, więc w rodzinie
właśnie tak działamy dla wspólnego dobra.
Lubimy wspólnie spotykać się przy stole. To
taki nasz rytuał, gdy wszyscy mają czas w niedzielne popołudnie. Wtedy
zapraszam na obiad moje dzieci i wnuki. Wszyscy chętnie przychodzą na mój
rosołek. Wtedy jesteśmy dla siebie, jest to taki nasz moment zatrzymania.
Skupiamy się na sobie, jesteśmy uważni na to, co chcemy sobie opowiedzieć.
Razem się śmiejemy, rozmawiamy o naszych troskach i wspólnie zastanawiamy się
jak wyjść z danej sytuacji. Mamy to poczucie, że nie jesteśmy sami, a co kilka
głów to nie jedna.
Po
obiedzie lubimy zjeść coś smacznego, coś co da nam troszkę przyjemności. Obok
mojego ciasta, na stole kładę również ciastka od Dr Gerard, bo pasują idealnie
do poobiedniej kawki. I tak sobie jedząc, dalej rozmawiamy.
Wszyscy ludzie, niezależnie od
stanu zdrowia, zasobności portfela czy wieku chcą głębokich i trwałych więzi.
Wzrok nie jest do tego konieczny, gdyż relacje to emocje i bliskość.
Czas i uwaga to wszystko co najlepsze, czym
możemy obdarować drugą osobę. Gdy dobrze się ze sobą czujemy, wtedy nieważny
jest wygląd. Osoba z dysfunkcją wzroku tworzy relacje w takim sam sposób jak
osoba widząca.
Wspólny
czas, to wspólne uśmiechy, radości ale i pomoc gdy jest nam potrzebna. Dla
naszego dobrego funkcjonowania psychicznego ważne jest byśmy mieli bliskie
osoby i ich wsparcie. Zaufanie, jakim się wzajemnie darzymy jest bezcenne. Wtedy
nasze problemy stają się prostsze i łatwiejsze do udźwignięcia. Poczucie, że
nie jesteśmy samotni, to wielka wartość. Wspomnienia, które wspólnie tworzymy,
budują nas na przyszłość. Poczucie bliskości jakie dają nam więzi z bliskimi
osobami, mówi nam, że jesteśmy dla kogoś ważni i wartościowi. Dbajmy zatem o
nasze rodziny, przyjaciół i wartościowych ludzi, których wokół siebie mamy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz