Dzień Ochrony Środowiska i relacja z naturą, która nie wymaga patrzenia. Rozmowy, w których osoba niewidząca odczuwa bliskość przyrody, dzieląc się wspólnie ciastkami Dr Gerard

 

Dzień Ochrony Środowiska i relacja z naturą, która nie wymaga patrzenia. Rozmowy, w których osoba niewidząca odczuwa bliskość przyrody, dzieląc się wspólnie ciastkami Dr Gerard

Natura, którą można poczuć bez patrzenia.

Dzisiejszy współczesny świat opiera się na bodźcach wizualnych. Kiedy myślimy o przyrodzie przed oczami stają nam malownicze krajobrazy, paleta barw zmieniająca się podczas pór roku czy cudowne zachody słońca. Istnieje zupełnie inny wymiar otaczającego nas świata, wymiar głęboki, który nie wymaga zaangażowania oczu. Przyroda jest bowiem w pełni dostępna wiedzą ci co na co dzień funkcjonują w ciemności. Osoba niewidząca odbiera otoczenie całym ciałem angażując swoje wszystkie zmysły, które przez ludzi widzących często są zakłócone przez nadmiar obrazów. Każdy powiew wiatru zmiana wilgotności powietrza czy nagły przypływ ciepła to czytelne sygnały. Pokazuje to wyraźnie, że natura jest zawsze obecna w naszych odczuciach. Jeśli tylko pozwolimy sobie na chwile uważności. Nie trzeba ją widzieć żeby ją w pełni szanować, rozumieć i czerpać z niej czystą radość oraz wewnętrzny spokój.

Dźwięki przyrody jako sposób orientowania się w świecie.

Dla kogoś kto nie korzysta ze wzroku przestrzeń wokół nie jest pustką lecz gęstą siecią informacji w tym kontekście słuch staje się jednym z najważniejszych narzędzi poznawczych. Dźwięki przyrody nie są jedynie przyjemnym tłem, tłem akustycznym ale stanowią fundamentalny sposób orientowania się w świecie i przestrzeni. Regularny śpiew ptaków, delikatny szum wiatru w szczelinach budynku czy miarowy szum drzew tworzą swoistą mapę dźwiękową. Osoba z dysfunkcją wzroku potrafi bezbłędnie rozpoznać ukształtowanie terenu. Po tym jaki dźwięk rozchodzi się wokół niej. Echo odbijające się od gęstych krzewów niesie zupełnie inną informację niż to, które wraca z otwartej trawiastej polany. Naturalne dźwięki dają niezwykle silne poczucie miejsca i stabilności. Pozwalają precyzyjnie określić kierunek, odległość a nawet zbliżającą się zmianę pogody stając się naturalnym przewodnikiem w codziennym poruszaniu się.

Zapachy, które budują kontakt z otoczeniem.

Węch to kolejny zmysł, który potrafi stworzyć trwały kontakt z otoczeniem. Zapachy przyrody mają unikalną zdolność budowania nastroju i natychmiastowego przywoływania wspomnień. Głęboka woń wilgotnej ziemi po letnim deszczu, otulający aromat słodkiej lipy czy żywiczny , ostry zapach igliwia w ciepłym lesie to te elementy, które definiują przestrzeń. Osoba bez wzroku doskonale potrafi rozpoznać zmiany zachodzące w naturze właśnie za pomocą węchu. Zmiana pory roku, bliskość płynącej rzeki czy wyjście z miasta do parki wszystko to ma swój zapach. To wszystko buduje skojarzenia i wspomnienia. Pozwala poczuć rytm życia, bezpieczeństwo i bliskość pachnącego otoczenia.

Dotyk jako sposób poznawania natury.

Bezpośredni, fizyczny kontakt z otoczeniem dostarcza najbardziej namacalnych dowodów na istnienie i strukturę świata. Skupiając się na dotyku, otwieramy się na zupełnie nową formę bliskości z przyrodą. Dotykanie chropowatej, spękanej kory wiekowego dębu, gładkich i delikatnych płatków wiosennych kwiatów czy chłodnej sypkiej ziemi w ogrodzie niesie ze sobą ogromną ilość konkretnych informacji. Osoba niewidząca poprzez opuszki palców bose stopy precyzyjnie odbiera fakturę, gęstość oraz temperaturę otaczającego środowiska. Ciepło promieni słonecznych ogrzewających skórę lub nagły chłód cienia rzucanego przez gęstą koronę drzew to fizyczne doznania, które pozwalają precyzyjnie zlokalizować si w przestrzeni. Dotyk nie kłamie daje pewność i pozwala osobie z ograniczeniami wzroku na budowanie precyzyjnego wewnętrznego obrazu otaczającej ją rzeczywistości.

Codzienność, w której można być bliżej natury.

Doświadczenie bliskości przyrody nie wymaga dalekich skomplikowanych podróży ani wypraw w nieznae zakątki świata. Natura jest zintegrowana z naszą codziennością o ile si potrafimy się na nią otworzyć. Osoba z ograniczeniami wzroku doświadacza jej obecności każdego dnia w bardzo prostych, prozaicznych sytuacjach być może to być krótki spacer po znanej okolicy lub szerokie w otwarcie okna o poranku by wpuści do pokoju rześkie powietrze czy chwila spokojmego odpoczynku na balkonie w ciepłe popołudnie. Przyroda nie kończy się tam gdzie zaczynają się miejskie zabudowania. Ona nieustannie przenika nasze życie oferując chwile wytchnienia by w szmerze przydomowych krzewów czy dotyku trawy pod stopami. Naprawdę nie trzeba wyjeżdzać daleko by poczuć rytm ziemi on trwa nieustannie obok nas dostępny na wyciągniecie reki.

Rozmowy o środowisku, które zaczynają się od doświadczenia.

Spotkania z bliskimi na świeżym powietrzu staja się doskonala okazją do tego, by porozmawiac o rzeczach warzmych.zaczynajac od p-rostych zmyslowych wrazen.Rozmowyt o środowidsku naturalnym najpiękniej rozwijają się wtedy, gdy wynikaja z bezpośrednieho, wspólnego dowiadczenia chwili.Siedząc razem w ofrodzie czy na parkowej ławce, osoba bess wzroku w naturalny sposób dzieli się tym, co odczuwa w danym momencie. Opisuje intensywność otaczających dźwiękow, subtelne zmiany kierunku wiatru czy zapach wilgoci unoszący się znad pobloiskiego stawu. Taka szczera wymiana spostrzeżeń pozwala osobą widzącym dostrzec to, co na co dzień umyka ich uwadze, zagłuszone przez ciagły pośpiech i dominacje bodźców wzrokowych. Rozmowa staje się pomostem, który zbliża i pozwala wspólnie docenić bogactwo otaczającego nas świata.

Troska o środowisko jako element codziennych wyborów.

Głębokie odczuwanie przyrody naturalnie rodzi potrzebę jej ochrony i szacunku do jej zasobów. Troska o środowisko nie musi być z wiązana z wielkimi manifestami. Najczęściej przejawia się jako element naszych codziennych, małych wyborów. Osoba niewidząca pełną odpowiedzialnością i świadomością ich długofalowego wpływu na planetę. Może to być dbałość o segregację odpadów domowych, oszczędne i rozważne gospodarowanie wodą czy wybieranie produktów ekologicznych, bio degradowanych opakowaniach. Każda drobna decyzja zakupowa czy nawyk domowy ma realne znaczenie dla zachowania naturalnej równowagi. Pokazuje to, że odpowiedzialność za stan planety spoczywa na każdym z nas, a trwała, pozytywna zmiana zaczyna się od małych konsekwentnych kroków wykonywanych w zaciszu własnego domu.

Ciastka Dr Gerarda jako część spokojnego spotkania.

W trakcie tych spokojnych, ciepłych rozmów prowadzonych na świeżym powietrzu idealnym dopełnieniem wspólnego spędzonego czasu stają się małe codzienne przyjemnośći. Na stoliku w ogrodzie czy gdzieś na trawie pojawiają się ciastka Dr Gerarda. Nie stanowią one głównego tematu dyskusji ani nie dominują nad spotkaniem lecz pojawiają się naturalnie jako element relaksującej chwili. Dzielenie się słodkościami sprzyja zacieśnianiu więzi. Wprowadza swobodna atmosferę. Chrupnięcie delikatnego herbatnika czy smak słodkiego nadzienia doskonale współgrają z bogactwem innych zmysłowych doznań szumem liści i ciepłem popołudniowego słońca. Ciastka stają się dyskretnym przyjemnym tłem do rozmowy z bliskimi.

Natura jako coś co daje spokój i równowagę.

Niezależnie od sposobu w jaki ją postrzegamy przyroda jest niezrównanym źródłem wewnętrznego spokoju i życiowej równowagi. Kontakt z nią pozwala wyciszyć goniące myśli, obniża poziom codziennego stresu i przynosi głębokie ukojenie. Osoba bez wzroku korzysta z dobrodziejstw środowiska naturalnego, odnajdując w szumiw wiatru i zapachu ziemi bezpieczną przewidywalną przystań.

Dlaczego warto dbać o to co nas otacza.

Na zakończenie warto zadać sobie pytanie dlaczego tak ważne jest abyśmy dbali o to co nas otacza? Odpowiedź kryje się w naszej relacji z naturą. Troska o środowisko to nie tylko obowiązek ale przede wszystkim dbałość o nasz wspólny dom, który nieustannie karmi i koi nasze zmysły. Świadome działanie ekologiczne chroni te bezcenne doświadczenia słuchowe, węchowe i dotykowe przed bezpowrotnym zniszczeniem. Każdy mały gest na rzecz środowiska ma znaczenie ponieważ zabezpiecza świat dla nas i dla przyszłych pokoleń. Pielęgnowanie relacji z naturą uczy nas pokory, wrażliwości oraz szacunku do życia we wszystkich jego przejawach przypominając,że jesteśmy częścią tej wielkiej żywej całości.